zondag 6 mei 2012

Herbehoofding

Het woord voelt goed: herbehoofding. Het klinkt edel, alsof het helemaal niet gaat om een ruw vernield lijf, maar om een sieraad dat een extra juweel krijgt, eentje die glanst. Herbehoofding, een amtelijke behandeling. Herbehoofding, gewoon, klein dingetje.

Maar dan. Dan steek je een ijzeren schroefdraad door de bast. En het andere end door de hersenpan. Via twitter kreeg ik een ongerust bericht: het gaat toch wel goed met je brein.
Wel, het gaat prima.
Mijn hoofd is inmiddels gehecht met supersterke epoxy-lei, en het brein werkt als een zonnetje.
Welk een lucide inzichten!
Weer een gedicht gemaakt vanavond. Binnenkort: gedichten van de Zwingodin!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen