Theodoor met stoet kinderen

Een terugkerende gast inmiddels, een graag geziene gast ook: Theodoor van Natuuravontuur.com
Vele malen eerder trof ik hem aan, altijd gevolgd door enthousiaste kinderen. Ik blogde er begin juli al over.

Urenlang zoeken kinderen naar krabjes, garnaaltjes, mooie schelpen en echte vissen.
En Theodoor zorgt dat ze allemaal weer heelhuids verder leven.

Kitesurflessen in het Zwin

In het Zwin is geregeld aan te treffen: Ricardo. Hij is kitesurfleraar. Komt uit Argentinie. Zat in de 'advertising' in Spanje en andere landen, en is nu kitesurfleraar, ingehuurd door Kitesurfschool Moio.

Ik keek toe hoe een vader met een zoon les kreeg. Het eerste uur lag die grote vlieger voortdurend plat, maar het tweede uur was ie in de lucht. Af en toe vloog een van tweeen een paar meter door de branding. Ze waren nog niet op hun board als beginner, maar wel in zee.

Volgens Ricardo is oefenen met vliegeren in zee een stuk minder gevaarlijk dan op het strand. Vallen in het water is fijner dan vallen in het zand...

Vader en zoon waren opgetogen en gaan op voor hun tweede middagvullende les...

Patin in het Zwin (voor de zeilliefhebber)

De laatste dagen vaart er geregeld een zogenaamde Patin voor mijn sokkel. Een sierlijk bootje, met een man en twee kinderen. De man staat, hij lijkt wel een gondelier.

Wat is een Patin, zul je zeggen. Ik wist het ook niet, maar zeilkenner Anno de Mol schoot me te hulp.
Anno: 'Een Patin is een zeer interessante soort catamaran, gebouwd in hechthout en afkomstig uit Catalonië, Spanje. In feite is de Pati Catala de oudste sportcatamaran ter wereld. Ontwikkeld vanuit een catamaran-platform dat in het begin van de eeuw de zwemmers begeleidde in zee en voortgedreven werd met een lange peddel; is de boot nu geëvolueerd tot een volbloed-catamaran. Roerbladen heeft men er nooit op geplaatst, de Patin was immers een roeiboot, en de tuigage is uiterst eenvoudig met een enkel grootzeil zonder latten of giekboot die op een bijzondere manier gezeild wordt.
In principe zeilt de bemanning de boot door gewichtsverplaatsing en verplaatsing van de zeiler over de gehele boot.
Als je goed gekeken hebt hield de man een touw vast dat met een haak aan het midden van de boot bevestigd was.
Dat touw heeft hij altijd vast, gecombineerd met de grootschoot of de mast.
Hij staat dus tijdens het zeilen.
Op beetje te vergelijken is de gondelier van een gondel in Venetië (maar ff dan anders). Ook een plankzeiler zeilt op een soortgelijke wijze.
Het vereist veel oefening.'

Bommen in het Zwin

'Een mijn!!!'
Kinderen graven een put op de kaap, zoals de Belgische oever van het Zwin vaak heet. Er staat een vader bij met een metaaldetector in de hand, de kinderen graven ijverig naar muntjes, blikjes en ijzerresten van wie weet welk (oorlogs)verleden.

Maar nu treffen ze dan een groot en rond ijzeren voorwerp. En ze hebben goed naar de lessen van pa geluisterd: in een dergelijk geval ALTIJD stoppen met graven. Vader inspecteert de put en adviseert hem weer vol te gooien met zand. Maar dat pikken de kinderen niet. Je vindt niet elke dag een bom. Er moet minstens een team van de Explosieve opruimingsdienst aan te pas komen.
Moeder inspecteert het gat en merkt op dat als het echt een bom is, verwijdering wellicht veiliger is dan dichtgooien.

Aangezien KPN het nog redt op de Belgische oever belt moeder de politie. De Nederlandse politie. Want de put is immers net naast het Zwinwater, het gezin was Nederlands en ikzelf kon alles goed verstaan.

Een aardige agente uit Oostburg neemt de telefoon op, en kondigt aan met collega langs te komen. Opwinding alom in het Zwin. Het aantal jongetjes kwadrateert in korte tijd: de politie komt, en er ligt een bom.

Een half uur later arriveert een politieduo uit Oostburg. Ze staan bovenaan de dijk, een man en een vrouw, niet ver van mijn paalhoofd. De zwerm jongetjes is inmiddels gegroeid. De vader en de moeder zeggen tegen elkaar dat je als agent toch geen fijner klusje kan hebben dan op een zonnige dag een bommelding te hebben in het Zwin. Maar. Het duo is door de diensttijd heen en concludeert dat de bom op Belgisch grondgebied ligt. Dat wordt, letterlijk, 'de belhen bellen'. Gendarmes uit Knokke zullen op korte termijn arriveren. Of de melders op het strand willen blijven. Nu, dat willen ze wel.

Inderdaad arriveert er na een half uurtje, het loopt al tegen vijven, een wit jeepje met twee Belgische agenten. Zij lopen naar de put. Maar helaas, echt bomdeskundig zijn ook zij niet. maar net als de ouders weten ze dat rond en metaal betekent: niet aankomen.

Op dat moment springt Johan Verplanke tevoorschijn, bekend door zijn grote hart voor het zwin. Hij meldt dat hij ook nog een bom weet. Het politieduo kijkt wat vermoeid. Maar de zwerm jongetjes kraait van plezier. Het lijkt Kuifje wel. De agente pakt een rode vlag en het hele stel klimt het Belgisch duin op, achter de bruine rug van Johan Verplanke aan. Na een paar minuten lopen door de paradijselijke duinpannetjes wijst Johan op een struik. En jawel daar ligt hij, duidelijk herkenbaar, echt een Kuifjebom. De agente zet een rode vlag neer. Opdat de opruimingsdienst de bom goed kan vinden. Of dat niet gevaarlijk is, vraagt het gezelschap, immers juist nu vraagt de struik om aandacht van wandelaars? Ze heeft er geen antwoord op.

De agent belt met de thuisbasis en geeft door dat de Vlaamse variant van de Explosieve opruimingsdienst (kon de naam niet vertaan) zo snel mogelijk per fax moet worden 'verwittigd' van twee mogelijke explosieven in het Zwin.

Per fax! Het was al vijf uur geweest.

De jongetjes, zo mediawijs dat ze allemaal grinniken over faxende agenten, hebben een verhaal dat ze lekker kunnen overdrijven. En ik kon het vervolg niet goed zien, maar de volgende ochtend vroeg blijken beide objecten uitgegraven en verdwenen.

Werkt kennelijk snel, zo'n fax...

Schoonmaker van het Zwin

'Ik heb 200 ton afval uit het Zwin gehaald.'
Aan het woord is Johan Verplanke, een tanige gebruinde inwoner van Retranchement die door het Zwin loopt.
Johan is heel vaak te zien in het Zwin. Meestal zie ik hem op afstand. Gebogen, kijkend naar de grond. Waar hij dan naar op zoek is? Naar rommel. Zijn missie is om het natuurgebied schoon te houden, en het strand van de Zwinmonding ook. Het is een taak van Strandpaviljoen De Zeemeeuw om het strand in de Zwinmonding schoon te houden. Dus waarom maakt Johan zich dan druk?
Omdat het lang niet voldoende is. Hij loopt met legen handen het strand op en met armen vol vuil het Zwin uit en laat hier en daar op vaste plekken het afval achter. Dat wordt dan opgehaald. Al wordt zijn actie niet door iedereen gewaardeerd. Immers,de gemeente moet het ook weer ophalen.
'Dat valt niet altijd mee hoor,; lacht Verplanke. Soms denken de mensen dat ik mijn eigen vuil in vuilnisbakken stop...'

Hij legt uit wat hem bezielt om eindeloos vaak per dag te bukken om rommel op te rapen. 'Het is een boeddhistische gedachte. Dat je zelf als mens niet zoveel betekent. Het is goed voor je ego om een paar honderd keer per dag te bukken en de wereld schoon te maken. Dan besef je pas dat je er als mens niet zo toe doet...

Ik ben onder de indruk van de begeestering van de 'schoonmaker van het Zwin', zoals hij zichzelf noemt. Hij heeft lichte ogen en een mooie dictie. Heeft jaren in de zorg gewerkt, begeleidde terminale patienten. Zwaar en mooi werk. En de wereld schoon houden is ook mooi.

Ja, hij klimt over het hek om het natuurgebied in te gaan. 'Dat recht eigen ik me toe. Ik ben immers de schoonmaker van het Zwin!'

350 euro boete in Belgisch Zwin??

Loopt een jonge man in zwembroek naar de afrastering van het natuurgebied. Hij heeft de intentie om over het hekje te klimmen, dat zie je zo. Of anders bij de geul onder het ijzerdraad door te glippen.

Er zit een Belg met een verrekijker op de kaap (zoals veel toeristen de Belgische oever van de geul noemen). Hij brult: niet doen!!!

Omdat zijn verrekijker groen is, zijn blik donker en zijn stem zwaar en hard, voelt het als een bevel. De jonge man stopt, kijkt naar de Belg. Die roept: Ge moet een ticket betalen! Als ge geen ticket hebt, dan kost ge dat 350 euro! De jongen loopt langs de afrastering het duin op. Vermoedelijk om verderop het gebied in te gaan.

Ik vraag de man naar details. Maar hij verstaat me niet. Hij is flink doof. Vandaar dat hij ook zo schreeuwde.

Veelgestelde vragen aan de zwingodin

Mijn postvak liep deze week over van de vragen aan de wijze godin. Die heus zo wijs niet is, maar natuurlijk wel graag antwoorden het digitale universum ingooit. Vandaar een samenvatting van de vragen, en van de antwoorden voor zover ik die weet. Op open vragen graag antwoorden onderaan het bericht!

1. Bij de paalhoofden op de grens is een afgerasterd deel met troep erin, oude tuinstoelen en kapotte kano's. Waarvoor ligt dat er?

Zwingodin: Dat is een verzamelplek voor rotzooi. Als je als wandelaar iets vindt, kun je het daar in doen. Eens in de zoveel tijd wordt het vuil verwijderd. Er zijn vrij veel wandelaars die serieus alle vuil van wandelende 'natuurliefhebbers' rapen en ruimen.

2. Er spoelen veel mossels aan die donkerblauw en zwart zijn. Maar in het natuurgebied vind ik mosselen van een wondermooie kleur blauw. Waarom dat verschil?

Zwingodin: De felblauwe exemplaren vind je hoger en ze zijn ouder. Ze hebben langer in de zon gelegen en zijn dus verkleurd door het daglicht.

3. Waar kan je nu het beste haaientanden zoeken (deze vraag kwam eindeloos vaak binnen)
Zwingodin: op dit moment: aan de Belgische kant van het strand. Mensen vinden na een simpel wandelingetje zo een handvol haaientanden en roggekaakjes. Dat ligt niet speciaal aan Belgie, maar aan het feit dat daar minder toeristen zoeken. Waar de spoeling dun is...

4. Vroeger gingen we speciaal mijnen graven voor haaientanden bij Groede aan zee. En dan zeven. maar we vonden niets!

Zwingodin: Dat is geen wonder, want er ligt een laag zand op. De kust moest namelijk worden versterkt. 'Ze' zijn zo dom geweest om er grond op te gooien die is weggehaald uit de noordzee zonder een fossiele laag mee te nemen. Weg toeristische attractie bij Groede... Er is wel politieke commotie over, er zou nog een laagje op kunnen maar er gaan verhalen dat er sprake is van bodemvervuiling bij de haaientanden, zie mijn eerdere blog.

5. Je hebt ooit geblogd dat de koffie bij Paviljoen De Zeemeeuw slap is. Wij vonden hem nog steeds slap. Meer klachten?

Antwoord Zwingodin: ja, helaas tal van klachten over de slappe koffie - maar tegelijk ook veel complimenten. Het blijft een leuke tent, vindt iedereen. Laat iemand mij eens een bakje brengen, kan ik zelf keuren...

6. Wat is een Zwinkokkel?

Zwingodin: Daar ben ik uit opgebouwd! Dat is een fossiele, heel oude schelp met een dikke schaal. Zwinkokkel is het woord in de volksmond, officieel heet ie cardita

7. Ik vind die kitesurfers zo cool. Ken je iemand die het goed kan en les kan geven?

Zwingodin: Ik ken Ube van Moio. Een echte beachboy. Die heeft een instructeur in dienst bij wie je les kan nemen. En ze weten bovendien alles over de sport. kijk op www.moio.nl. Vlak naast de Zeemeeus, bij de Balinese vlag.

8. Waarom mogen we het natuurgebied niet in?

Zwingodin: omdat er allemaal beschermde plantjes staan, en vogeltjes bezig zijn... Maar er zijn excursies, op donderdag om tien uur 's ochtends vanaf de Zeemeeuw. En je kunt omrijden naar Belgie, en via het Zwinpark (betalen) en het Zwin in. wat ik echter vaak zie: bij laag water kun je gemakkelijk via de geul lopen en een korte wandeling maken. Let op de plantjes, en vooral ook op het tij, want bij hoog water kun je neit terug zonder nat pak.
En ik heb het niet gezegd:)

9. Kwallen. Weer die kwallen. Er waren er eerst zoveel. En nu zijn ze vrijwel weg. Hoe komt dat nu, overbevissing ok, maar waarom zijn ze nu dan weg?

Helaas weet de zwingodin nog steeds geen overtuigend antwoord... reacties welkom


10. Ik vind die paarse bloemetjes in het Zwin zo leuk. Hoe heten ze?

Zwingodin: Lamsoor. Ze zijn beschermd. Je mag ze dus niet plukken. En ik moet zeggen: ik heb nog niet opgemerkt dat die regel werd overtreden.