Ik ben verslaggeefster en journalist. Mijn standplaats is het Zwin, op de grens tussen Nederland en Belgie. Ik ben een vrouw met een brede belangstelling: voor mensen, de zee en het land. Voor schoonheid, literatuur en beeldende kunst. Mijn karakter zal gaandeweg duidelijk worden en uiteraard: zich ontwikkelen.
dinsdag 23 september 2014
maandag 18 augustus 2014
Hoe hoog sta ik?
Hij - een Belgische landmeter - schat mij op 4,5 meter. En het punt dat hij hier meet is twee meter. Groot verschil dus. 'Vandaar dat de Nederlanders vermoedelijk het strand gaan ophogen.'
Hij weet t niet zeker. 'Maar wel dat het atrand aan het verdwijnen is hier. '
Ben ik mooi klaar mee.
donderdag 7 augustus 2014
Zwingodin zorgt voor ansicht komend jaar voor Jelmer
Nog een halve dag, en Jelmer heeft een achternaam en een adres. Delen en forwarden, twitteren en retweeten. Ik moet zeggen dat ik niet gedacht had dat ik dit als simpel kunstwerk kon bewerkstelligen!
Hier Jelmer, niet in Italie maar in Mallorca, maar dat is een detail.
http://zwingodin.blogspot.nl/2014/08/achtjarige-jongen-ui-kampen-gezocht.html
Dat wordt een ansicht uit Sydney dus.
Waar gaat het allemaal om?
Om domweg een ansicht.
Vrij naar Bloem.
Hier Jelmer, niet in Italie maar in Mallorca, maar dat is een detail.
http://zwingodin.blogspot.nl/2014/08/achtjarige-jongen-ui-kampen-gezocht.html
Dat wordt een ansicht uit Sydney dus.
Waar gaat het allemaal om?
Om domweg een ansicht.
Vrij naar Bloem.
woensdag 6 augustus 2014
Achtjarige jongen uit Kampen gezocht
Wie helpt zoeken naar de achtjarige Jelmer die op 30 mei 9 wordt en onlangs met moeder en
zus in een Italiaanse trein zat?
'Waarom verlies ik dingen die belangrijk zijn?'
De man stond aan mijn paalhoofd en riep de hulp in van de bloggende Zwingodin, aan wie hij een magisch nationaal mobiel bereik toeschreef. Beste meneer, zei ik, ik twitter, blog, facebook, dat allemaal wel, maar ik overtref met mijn goddelijke mobiel natuurlijk nooit de good old viezetillie.
De meneer is flink in de tachtig, een Zeeuw van geboorte. Hij emigreerde langlang geleden naar Australie, en reist nu genietend door Europa. Eventjes staat hij voor de Zwingodin, die hij niet zozeer waardeert als kunstwerk alswel als medium. Vrijdag stapt hij weer in de plane naar Australie.
Een tijdje geleden zat hij in de trein in Italie. Daar ontmoette hij een Nederlands jongetje, in gezelschap van moeder en oudere zus. Het jongetje heette Jelmer, was acht jaar oud, en woont in Kampen. Het jongetje is op 30 mei jarig. Dan wordt hij 9. De man beloofde het kind een kaart vanuit Sidney voor zijn verjaardag, en schreef het adres op een papiertje.
Dit papiertje, beste Zwingodin, zuchtte de man, is helaas weggewaaid. Of zoiets. Onvindbaar. En nu moet er dus iets gebeuren waaraan hij een gloeiende hekel heeft: zijn belofte breken.De man mixt zijn Nederlands met een sappig Engels accent: het is een enorme stupid pity.
En nu komt het: kan de Zwingodin iets betekenen? Hij wilde een advertentie in de krant van Kampen zetten. Maar landgenoten hadden hem overtuigd: een kind van 8 heeft een nog jonge moeder, en de jonge mensen van tegenwoordig lezen geen kleine advertenties in kranten meer. Alles is social media. Maar hoe toverde hij dit little story op zoiets als Facebook?
Mja. Ik heb een nogal Zeeuws bereik. En heel soms gaat er wel eens een bericht 'viraal', maar een oproep met een ansicht als inzet...Het is een beetje als de poezie van Bloem: het zijn de kleine dingen die van waarde zijn, maar of DAT nog past bij Facebook...
De man zei iets wat mij voor hem innam: Facebook or not, een belofte aan een kind moet je nooit breken.
Enfin, ik beloofde dat ik het ging proberen. En ja, een belofte aan een oude man moet je ook niet breken. Of hij nog meer informatie heeft?
Jazeker, hij gaf het kind een sleutelhanger. De Zwingodin heeft er nu ook eentje... Het is een grijs miniknuffeltje met Aus erop. Uit Australie.
Bij dit bericht de selfie van de man. Hij vliegt vrijdag naar Australie, en heeft zijn mailadres aan de Zwingodin gegeven.
Ja, op advies van mij. Immers, Zwingodin ontraadt kinderen om met Jan en alleman te mailen, maar voor deze man sta ik in.
Samengevat: wie helpt even retweeten, zoeken, doormailen richting Kampen op zoek naar de achtjarige Jelmer die op 30 mei 9 wordt en onlangs met moeder en zus in een Italiaanse trein zat?
'Waarom verlies ik dingen die belangrijk zijn?'
De man stond aan mijn paalhoofd en riep de hulp in van de bloggende Zwingodin, aan wie hij een magisch nationaal mobiel bereik toeschreef. Beste meneer, zei ik, ik twitter, blog, facebook, dat allemaal wel, maar ik overtref met mijn goddelijke mobiel natuurlijk nooit de good old viezetillie.
De meneer is flink in de tachtig, een Zeeuw van geboorte. Hij emigreerde langlang geleden naar Australie, en reist nu genietend door Europa. Eventjes staat hij voor de Zwingodin, die hij niet zozeer waardeert als kunstwerk alswel als medium. Vrijdag stapt hij weer in de plane naar Australie.
Een tijdje geleden zat hij in de trein in Italie. Daar ontmoette hij een Nederlands jongetje, in gezelschap van moeder en oudere zus. Het jongetje heette Jelmer, was acht jaar oud, en woont in Kampen. Het jongetje is op 30 mei jarig. Dan wordt hij 9. De man beloofde het kind een kaart vanuit Sidney voor zijn verjaardag, en schreef het adres op een papiertje.
Dit papiertje, beste Zwingodin, zuchtte de man, is helaas weggewaaid. Of zoiets. Onvindbaar. En nu moet er dus iets gebeuren waaraan hij een gloeiende hekel heeft: zijn belofte breken.De man mixt zijn Nederlands met een sappig Engels accent: het is een enorme stupid pity.
En nu komt het: kan de Zwingodin iets betekenen? Hij wilde een advertentie in de krant van Kampen zetten. Maar landgenoten hadden hem overtuigd: een kind van 8 heeft een nog jonge moeder, en de jonge mensen van tegenwoordig lezen geen kleine advertenties in kranten meer. Alles is social media. Maar hoe toverde hij dit little story op zoiets als Facebook?
Mja. Ik heb een nogal Zeeuws bereik. En heel soms gaat er wel eens een bericht 'viraal', maar een oproep met een ansicht als inzet...Het is een beetje als de poezie van Bloem: het zijn de kleine dingen die van waarde zijn, maar of DAT nog past bij Facebook...
De man zei iets wat mij voor hem innam: Facebook or not, een belofte aan een kind moet je nooit breken.
Enfin, ik beloofde dat ik het ging proberen. En ja, een belofte aan een oude man moet je ook niet breken. Of hij nog meer informatie heeft?
Jazeker, hij gaf het kind een sleutelhanger. De Zwingodin heeft er nu ook eentje... Het is een grijs miniknuffeltje met Aus erop. Uit Australie.
Bij dit bericht de selfie van de man. Hij vliegt vrijdag naar Australie, en heeft zijn mailadres aan de Zwingodin gegeven.
Ja, op advies van mij. Immers, Zwingodin ontraadt kinderen om met Jan en alleman te mailen, maar voor deze man sta ik in.
Samengevat: wie helpt even retweeten, zoeken, doormailen richting Kampen op zoek naar de achtjarige Jelmer die op 30 mei 9 wordt en onlangs met moeder en zus in een Italiaanse trein zat?
donderdag 24 juli 2014
Fish eye
Na jaren verslaggeverij met behulp van mijn gouden oren en mijn eenvoudige mobiel, werd het tijd voor een... jawel, fish eye. Het was een joch van een jaar of 20, die zich afvroeg of een mobiel van een paar jaar oud eigenlijk wel kon.
Ja natuurlijk wel, en by the way, het ding is ook al een keer na een valpartij vernieuwd. Maar goed, verslag doen van het Zwin wordt na al die jaren wellicht wat eenzijdig. Ik kan geen genoeg krijgen van golven in het zand, wolken in het water, lage zon, schilderachtige luchten en af en toe wat silhouetten. Wat wil je nog meer?
Een hoop. Een mens wil een verzetje nietwaar.
Er gebeurt heus wel eens wat: een bommetje onder het zand, een onverwachte heli, een Duitse brulpapegaai - maar de vorm wil ook wat. Zelf verveel ik me geen moment, maar ik hoorde toch iemand fluisteren: heeft de Zwingodin WEER een ondergaande zon. Sja.
Vandaar mijn toevlucht tot de gadgets. Een spiegelreflex hoort niet bij mijn personage. Ik zocht bij Telefoonlens.nl naar passend attribuut en ik bestelde een doosje vol lenzen. Een tele (vier keer zoom), een groothoek, een macro en een fish eye. Altijd een kreng van een ding gevonden, zo'n fish eye, maar als gadget...
Het grappige was dat ik een foutje maakte bij de bestelling, en in plaats van een statiefje alleen het statiefhoudertje bestelde bij al die lensjes (bij vier keer zoom heb je wel een statiefje nodig...). Ik mailde naar Telefoonlens.nl en kreeg warempel een aardige mail retour waarbij ze me het statiefje direct nasturen. Goeie toko. Nee, ik heb geen aandelen. Ik ben gewoon blij met lensjes op mijn mobiel... Met wat handigheid kun je met je mobiel echt superfoto's maken. kijk op mijn Facebook account....
Vanavond gespeeld met de fish eye. Morgen spelen met de macrolens. Haaientanden, schelpen...
Uw Zwingodin is weer even van de straat...
Ja natuurlijk wel, en by the way, het ding is ook al een keer na een valpartij vernieuwd. Maar goed, verslag doen van het Zwin wordt na al die jaren wellicht wat eenzijdig. Ik kan geen genoeg krijgen van golven in het zand, wolken in het water, lage zon, schilderachtige luchten en af en toe wat silhouetten. Wat wil je nog meer?
Een hoop. Een mens wil een verzetje nietwaar.
Er gebeurt heus wel eens wat: een bommetje onder het zand, een onverwachte heli, een Duitse brulpapegaai - maar de vorm wil ook wat. Zelf verveel ik me geen moment, maar ik hoorde toch iemand fluisteren: heeft de Zwingodin WEER een ondergaande zon. Sja.
Vandaar mijn toevlucht tot de gadgets. Een spiegelreflex hoort niet bij mijn personage. Ik zocht bij Telefoonlens.nl naar passend attribuut en ik bestelde een doosje vol lenzen. Een tele (vier keer zoom), een groothoek, een macro en een fish eye. Altijd een kreng van een ding gevonden, zo'n fish eye, maar als gadget...
Het grappige was dat ik een foutje maakte bij de bestelling, en in plaats van een statiefje alleen het statiefhoudertje bestelde bij al die lensjes (bij vier keer zoom heb je wel een statiefje nodig...). Ik mailde naar Telefoonlens.nl en kreeg warempel een aardige mail retour waarbij ze me het statiefje direct nasturen. Goeie toko. Nee, ik heb geen aandelen. Ik ben gewoon blij met lensjes op mijn mobiel... Met wat handigheid kun je met je mobiel echt superfoto's maken. kijk op mijn Facebook account....
Vanavond gespeeld met de fish eye. Morgen spelen met de macrolens. Haaientanden, schelpen...
Uw Zwingodin is weer even van de straat...
zondag 20 april 2014
Gedicht: Zorg
Ze worden aldoor kleiner,
Hun zachte wanden van zand
ruiken zout,
verstuiven en vervliegen
Hun ruggen zijn groen en geel,
vol verborgen holtes
Alsof het water,
vaak grauw, soms lauw,
niet jarenlang lag te schitteren,
te lokken en te lonken
Na al die lange jaren
is de bestemming koud,
de verwachting hard,
de holtes stroef
en leeg
Het schuim niet licht maar okergeel
Zand knarst
Straalt mijn benen
Krijst tegen mijn schenen
Wil omhoog
Wil omlaag
Schreeuwt dat ik niet hoef
te zorgen voor jonge duinen
Ze zorgen toch zelf?
Zorgen ze niet?
Zand ruikt zout
Zand is zee
Zand is leven
Zand fluistert en waait weg
Zand zingt en wil omhoog
Zand zorgt zelf
Zegt het zand.
Het zal wel.
Maar zorgt het voor mij of voor de zee?
zaterdag 19 april 2014
Op de foto
Er was iemand die serieus dacht dat ik met winterjas en al zo 'bedoeld' was...
Not...
Abonneren op:
Posts (Atom)