Verloren in Facebook

Als godin heb ik sinds 2004 Facebook onderzocht. Ik was iemand. Ik had vrienden. Ik leefde, overzag mijn paradijs, fotografeerde, maakte albums. Oostte lof met mjn Zwinbeelden en praatte vrolijk met Zeeuwen over Zeeland. Ik had zelfs een fanpagina: Zeeuwse jongens.

En op een dag, lang geleden, in het echte leven, viel ik van mijn paalhoofd, en werd door de zwaartekracht onthoofd. De gemeente dreigde met eliminatie en boete, en ik was in serious trouble. Maar goddank waren er redders.
Ik werd geadopteerd door Jannis van paviljoen De Zeemeeuw. Helaas viel ik ook daar op de grond. Wederom in stukken gereten.
Jannis hielp me overeind, ik herstelde van alle breuken, en gelukkig sta ik dankzij Jannis' timmerkunsten nu alweer jaren stevig aan de kust.

En al die tijd bestond ik. Op Facebook.
Totdat ik onlangs inlogde op dit netwerk-met-een-haakje en een barse pop-up kreeg: u bent niet echt.

Vanaf dat moment weet ik dat mijn virtuele bestaan mogelijk kwetsbaarder is dan het echte leven. Want met hulp van echte mensen overleefde ik in het echt... maar op Facebook is een probleem niet te tackelen...

Het enige wat erop zat was inloggen met een echte naam, en aldus de pagina 'over te zetten' van een vriendenpagina naar een fanpagina. Weg vrienden.
Maar dat is niet het enige: de naam Zwingodin mocht ik niet kiezen.
Goed, dan de geboortenaam van de maker.
Inmiddels onder de gewone naam van de maker een pagina aangemaakt. Zwingodin. Jawel, alleen Facebook/Zwingodin mag niet. Want bestaat al.
NEEEEE die was afgekeurd!
Wie mijn pagina wil zien, zoekt op Facebook op Marie Louise Oste. De beheerder is Marielle Oste. En de pagina in de maak is Zwingodin. Alleen het overzetten van de beelden duurt een beetje lang...
En de fanpagina Zeeuwse jongens? Die zwerft in het Facebook-universum. De beheerder is de Zwingodin, die niet mag inloggen van Facebook, dus de pagina heeft geen bestaande beheerder.
Aldus heb ik nu twee pagina's: eentje die niet wordt beheerd, en eentje die wel wordt beheerd. Wel kan ik nog publiceren, ofschoon ik niet meer beheer.
Voor ieders gemak heb ik een nieuwe pagina...
Waar ik nu moet betalen om mijzelf bekend te maken onder mijn vrienden.
Maar aangezien ik een godin ben, en niet van vlees en bloed, kan ik ook niet verdienen.
Ik denk dat ik langzaam sterf op Facebook...

Anyway, het adres: https://www.facebook.com/pages/Zwingodin/847767915289756

Facebookgedoe

Lieve Zwingodin facebookvrienden. Vanavond een beetje Kafka-gevoel gekregen...
Vorige week kon ik niet meer inloggen op Zwingodin vriendenpagina. Reden: Zwingodin is niet een echt mens. FB liet weten: u bent uit de lucht en alleen uw echte naam is mogelijk. Nou heb ik al een echte pagina: Marielle Oste. Zo heet ik namelijk. 
Goed, even creatief gedacht, ik heet eigenlijk (doopnaam, echte echte naam) Marie Louise. Dus: voor de time beiing: ik dacht: ik log in met Marie Louise, dan heb ik weer even contact. Zoals jullie zagen. 
Goed, de albums waren gered, Zwingodin heeft even een andere paginanaam. Vervolgens zoek ik uit hoe ik het zooitje moet verkassen naar een fanpagina. Dacht ik.

Niet eens heel moeilijk. Waarom niet eerder gedaan? Te druk met fotograferen, Zwingodin zijn, schrijven, kunst maken en nog zo wat dingen. Goed. De boel overzetten volgens protocol. Geef een naam, zegt FB. 

Nou Zwingodin natuurlijk. Neeeeeee dat kan niet, zegt FB, u heet namelijk Marie Louise dus kunt u uitsluitend over als Marie Louise. No problem dacht ik. Eenmaal over, verander ik de naam Marie Louise gewoon weer in Zwingodin bij de instellingen.

Zo gezegd zo gedaan. De hele bende aan fotomappen opgeslagen in Zip en voila transitie. Daar is de fanpagina, en alle vrienden zijn fans. 
Nu de naam terugveranderen. Ja, dat dacht ik... dat kan alleen als je minder dan 200 fans hebt en ik heb er meer. 
Wat nu??
Een nieuwe pagina maken? En alle fans vragen opnieuw fan te worden? Dat lijkt me omslachtig... 
Maar voorlopig ben ik dus nu pas echt slachtoffer van mijn eigen mystificatie van weleer... Leef ik als 'vriend' en als kunstwerk onder dezelde naam... Toen ik de boel wilde mystificeren was er nieumand die protesteerde (behalve Petra, maar die maakte een uitzondering voor een kunstwerk onder de rook van haar winkel...) en nu ik netjes de regels wil volgen lukt het niet...
De albums staan nog op mijn HD want ik ben bang dat ik gewoon opnieuw moet starten... Straf voor mystificatie...

Wie weet RAAAD????

Narcisme

Was enig, dit 'speeltje van zomer 2014'

Hoe hoog sta ik?

Hij - een Belgische landmeter - schat mij op 4,5 meter. En het punt dat hij hier meet is twee meter. Groot verschil dus. 'Vandaar dat de Nederlanders vermoedelijk het strand gaan ophogen.' 

Hij weet t niet zeker.  'Maar wel dat het atrand aan het verdwijnen is hier. '

Ben ik mooi klaar mee. 

Zwingodin zorgt voor ansicht komend jaar voor Jelmer

Nog een halve dag, en Jelmer heeft een achternaam en een adres. Delen en forwarden, twitteren en retweeten. Ik moet zeggen dat ik niet gedacht had dat ik dit als simpel kunstwerk kon bewerkstelligen!
Hier Jelmer, niet in Italie maar in Mallorca, maar dat is een detail.
http://zwingodin.blogspot.nl/2014/08/achtjarige-jongen-ui-kampen-gezocht.html
Dat wordt een ansicht uit Sydney dus.
Waar gaat het allemaal om?
Om domweg een ansicht.
Vrij naar Bloem.

Achtjarige jongen uit Kampen gezocht

Wie helpt zoeken naar de achtjarige Jelmer die op 30 mei 9 wordt en onlangs met moeder en zus in een Italiaanse trein zat?



'Waarom verlies ik dingen die belangrijk zijn?'
De man stond aan mijn paalhoofd en riep de hulp in van de bloggende Zwingodin, aan wie hij een magisch nationaal mobiel bereik toeschreef. Beste meneer, zei ik, ik twitter, blog, facebook, dat allemaal wel, maar ik overtref met mijn goddelijke mobiel natuurlijk nooit de good old viezetillie.

De meneer is flink in de tachtig, een Zeeuw van geboorte. Hij emigreerde langlang geleden naar Australie, en reist nu genietend door Europa. Eventjes staat hij voor de Zwingodin, die hij niet zozeer waardeert als kunstwerk alswel als medium. Vrijdag stapt hij weer in de plane naar Australie.
Een tijdje geleden zat hij in de trein in Italie. Daar ontmoette hij een Nederlands jongetje, in gezelschap van moeder en oudere zus. Het jongetje heette Jelmer, was acht jaar oud, en woont in Kampen. Het jongetje is op 30 mei jarig. Dan wordt hij 9. De man beloofde het kind een kaart vanuit Sidney voor zijn verjaardag, en schreef het adres op een papiertje.
Dit papiertje, beste Zwingodin, zuchtte de man, is helaas weggewaaid. Of zoiets. Onvindbaar. En nu moet er dus iets gebeuren waaraan hij een gloeiende hekel heeft: zijn belofte breken.De man mixt zijn Nederlands met een sappig Engels accent: het is een enorme stupid pity.

En nu komt het: kan de Zwingodin iets betekenen? Hij wilde een advertentie in de krant van Kampen zetten. Maar landgenoten hadden hem overtuigd: een kind van 8 heeft een nog jonge moeder, en de jonge mensen van tegenwoordig lezen geen kleine advertenties in kranten meer. Alles is social media. Maar hoe toverde hij dit little story op zoiets als Facebook?

Mja. Ik heb een nogal Zeeuws bereik. En heel soms gaat er wel eens een bericht 'viraal', maar een oproep met een ansicht als inzet...Het is een beetje als de poezie van Bloem: het zijn de kleine dingen die van waarde zijn, maar of DAT nog past bij Facebook...
De man zei iets wat mij voor hem innam: Facebook or not, een belofte aan een kind moet je nooit breken.

Enfin, ik beloofde dat ik het ging proberen. En ja, een belofte aan een oude man moet je ook niet breken. Of hij nog meer informatie heeft?
Jazeker, hij gaf het kind een sleutelhanger. De Zwingodin heeft er nu ook eentje... Het is een grijs miniknuffeltje met Aus erop. Uit Australie.
Bij dit bericht de selfie van de man. Hij vliegt vrijdag naar Australie, en heeft zijn mailadres aan de Zwingodin gegeven.
Ja, op advies van mij. Immers, Zwingodin ontraadt kinderen om met Jan en alleman te mailen, maar voor deze man sta ik in.

Samengevat: wie helpt even retweeten, zoeken, doormailen richting Kampen op zoek naar de achtjarige Jelmer die op 30 mei 9 wordt en onlangs met moeder en zus in een Italiaanse trein zat?

Fish eye

Na jaren verslaggeverij met behulp van mijn gouden oren en mijn eenvoudige mobiel, werd het tijd voor een... jawel, fish eye. Het was een joch van een jaar of 20, die zich afvroeg of een mobiel van een paar jaar oud eigenlijk wel kon.
Ja natuurlijk wel, en by the way, het ding is ook al een keer na een valpartij vernieuwd. Maar goed, verslag doen van het Zwin wordt na al die jaren wellicht wat eenzijdig. Ik kan geen genoeg krijgen van golven in het zand, wolken in het water, lage zon, schilderachtige luchten en af en toe wat silhouetten. Wat wil je nog meer?

Een hoop. Een mens wil een verzetje nietwaar.
Er gebeurt heus wel eens wat: een bommetje onder het zand, een onverwachte heli, een Duitse brulpapegaai - maar de vorm wil ook wat. Zelf verveel ik me geen moment, maar ik hoorde toch iemand fluisteren: heeft de Zwingodin WEER een ondergaande zon. Sja.

Vandaar mijn toevlucht tot de gadgets. Een spiegelreflex hoort niet bij mijn personage. Ik zocht bij Telefoonlens.nl naar passend attribuut en ik bestelde een doosje vol lenzen. Een tele (vier keer zoom), een groothoek, een macro en een fish eye. Altijd een kreng van een ding gevonden, zo'n fish eye, maar als gadget...

Het grappige was dat ik een foutje maakte bij de bestelling, en in plaats van een statiefje alleen het statiefhoudertje bestelde bij al die lensjes (bij vier keer zoom heb je wel een statiefje nodig...). Ik mailde naar Telefoonlens.nl en kreeg warempel een aardige mail retour waarbij ze me het statiefje direct nasturen. Goeie toko. Nee, ik heb geen aandelen. Ik ben gewoon blij met lensjes op mijn mobiel... Met wat handigheid kun je met je mobiel echt superfoto's maken. kijk op mijn Facebook account....

Vanavond gespeeld met de fish eye. Morgen spelen met de macrolens. Haaientanden, schelpen...
Uw Zwingodin is weer even van de straat...