Dagboek van een Zwingodin

Zwin verlegt zich

2012-01-06T22:59:00.005+01:00

Niet dat ik tegen Belgie ben maarreh... we verliezen wel behoorlijk veel grondgebied. Dat hele grote strand dat een paar jaar geleden nog Nederlands was, dat ligt nu aan Belgische zijde. Omdat het stroompje oprukt richting duinen...

Vandaag brokkelde de opgeslagen zandpartijen bij hoog water behoorlijk af. Geeft altijd leuke zandsculptuurtjes.

Stormschade

2012-01-06T22:55:00.002+01:00

Helaas duim gebroken... bij windkracht 10.

Schuim aan zee

2012-01-05T21:24:00.007+01:00

Vorig jaar kon ik niet meer ophouden met fotograferen vanwege de sneeuw, dit maal concentreer ik me op andere elementen. Wind en schuim. De combinatie is top. Wanneer de schuimrand in de branding in een poeletje geraakt, ontstaat een volle, romige en deinende slagroomrand, die bij beroering met een stokje hemelse effecten geeft, namelijk dwarrelende schuimvlokjes. Echt betoverend.
Ach ja, je moet iets doen als het stil is aan je paalhoofd...
Wandelaars dezer dagen te tellen op een enkele hand...

Wind aan zee

2012-01-05T20:57:00.005+01:00

'Als je een half uur gaat liggen, verander je in een duin'
Dat was nog de beste opmerking vandaag. Elke schelp was een potentieel duin. Dat het waaide hoef ik niet mee te delen. Wind fotograferen blijkt moeilijker dan gedacht...
Film dan sukkel, riep nog iemand, die vergeten was dat je ook beleefd moet doen tegen een godin. Maar filmen in de wind geeft herrie en wie wil het zien?
toch maar windfoto's....

Elke dag is er een

2012-01-03T23:22:00.003+01:00

llegaal het nieuwe jaar in... Het was wel even schrikken, zo op de laatste dag van 2011. Sta ik naar volle tevredenheid op een paalhoofd naast een strandtent, is het weer niet goed. En dat terwijl de paviljoenhouder gewoon netjes eigenaar is van mijn uiterlijk (niet van mijn innerlijk natuurlijk, zwingodin blijft altijd zichzelf!)en ik van de zomer toch niet onopgemerkt werd geplaatst.Zie blog

maar kennelijk was er toch reden voor de gemeente Sluis om mijn creator voor de tweede maal een dreigbrief te sturen: weg of anders 6000 euro betalen. Sja, voor een godin die houdt van dit land wel even slikken, vooral omdat ditmaal toch gezocht was naar een oplossing waar iedereen vrede mee kon hebben. Enfin, omdat het strandpaviljoen het nu voor het zeggen heeft over mijn lot ging de PZC op pad met een camera, zie filmpje op de site van de krant.

Mijn hele bestaan was opgezet als experiment. Met de vraag: kan een kunstwerk een rol hebben als personage, en kan het dan door moderne interactie 'ontwikkelen', zoals ook een romanpersonage dat kan?
Het antwoord is best interessant, aangezien je zo op een paalhoofd uiteraard almaar wijzer en wijzer wordt. Luisteren en observeren zorgt voor de beste leerstof. En bijbehorende emoties volgen vanzelf. Meegevoel, liefde, boosheid, schaamte, en vooral en vooral de siddering van schoonheid. Het Zwin biedt alles. Maar het gevoel er niet te mogen zijn, is eigenlijk niet te beschrijven als je het niet hebt meegemaakt.
Per mail, twitter en facebook ontving ik steunbetuigingen. Onder het filmpje in de PZC stonden ook van steundende opmerkingen, MAAR ook een boosaardige reactie met de strekking dat ik het woord kunstwerk niet waard was en alleen maar uit was op publiciteit...
Ik weet het, als kunstwerk moet je een dikke huid hebben, als kunstenaar ook, en als personage al helemaal. Alleen, het deed toch pijn. Machthebbers die beslissen over je lot, en dan pets, je bent nog niets waard ook... De PZC heeft die reacties inmiddels weggehaald. Hoewel ik een groot voorstander ben van alle vrijheid van elk woord, vind ik dat toch fijn.

Ach joh, suste iemand aan mijn paalhoofd. Elke dag is er een. Zie je de golven?
Ik zie ze.
Ze zijn weergaloos.Elke dag is er een.
Ik ben een gelukkige godin.

Nieuwjaarsduik voor ogen Zwingodin: eitje

2012-01-01T17:31:00.007+01:00

Precies twaalf uur was het toen het rode lint naast mijn paalhoofd werd doorgeknipt. Blote mannen en vrouwen, blote kindertjes en een groot aantal juichende omstanders stonden klaar. Het regende. Of beter, het miezerde. 'Eitje,' zegt een man in badjas. Het is 12 graden, dat hebben we eerder anders meegemaakt.'

Klopt. Vorig jaar was het berekoud. Toen stond ik zelf weliswaar nog half onttakeld op een paalhoofd middenin het Zwin - maar dat is een ander verhaal. Vandaag ben ik een gelukkige godin, nog niet eerder zoveel aandacht gehad van zoveel opgewekte mensen...

Maar - een eitje was het niet. Het zeewater is 8 graden... De mensenmassa rende onder luide aanmoediging lachend het water in, Jannis van der Voorde, uitbater van strandpaviljoen de Zeemeeuw voorop. De 'poel', het ondiepe water voor de echte branding van de zee, was voor de meeste nieuwjaarshelden genoeg. Diep genoeg om te plonzen en gauw de handdoek in...

In strandpaviljoen De Zeemeeuw stond de verse snert klaar, gratis voor de helden die daadwerkelijk de duik hadden genomen. Het leek drukker dan andere jaren, maar ik heb mijn tijd maar niet verdaan met mensen tellen. Mijn schatting: zo'n honderd zwemmers en zeker meer dan driehonderd toeschouwers. Het viel me op dat er relatief veel Duitse duikers waren, en veel meer wandelaars dan vroeger. Ergo: het strand zag de hele middag zwart van de mensen.

Ik ontving links en rechts een grote hoeveelheid steunbetuigingen, aangezien de Provinciale Zeeuwse Courant de mensen had laten weten dat ik 'illegaal' ben. En dat terwijl ik toch mijn best heb gedaan, zie vorige blogs. Hoofdpijn krijg ik ervan...

Daar ga ik me maar eens op beraden. Wordt vervolgd.

Jongen met kruiwagen

2011-10-17T16:33:00.004+02:00

Vraag: ga je haaientanden zoeken?
Antwoord: nee kokkelschelpen. Ter onkruidbestrijding. Nu storten in de tuin, in het voorjaar geen onkruid.

Ben Missilje wederom in Zwin

2011-10-17T16:10:00.005+02:00

Hij gaat maar en hij gaat maar... zie een man met fiets, opgerolde broek en schoenen aan het stuur en weet: het is Ben Missilje. Eerder trof ik hem al.

Hij neemt de moeite om me uit te leggen waarom Cadzand een hoop opschiet met de plannen van Belgische projectontwikkelaars, MAAR nu is er weer de 'groene mafia' - zegt Ben - en die roept over de waterjuffer. Ofwel, de gaffelwaterjuffer. Groene mafia wil waterjuffer houden... maar zo schiet het nooit op met Cadzand, daar is al meer dan zestig jaar niet in geinvesteerd... dit allemaal volgens Ben Missilje. Maar Ben schreef het al in de PZC: die waterjuffer kun je zo oppakken en overzetten in de polders, immers daar gaan 'ZE' er binnenkort een paar van laten onderlopen. Water zat.

Ben is ook nog huisschilder EN kunstschilder. Hij krijgt een ansicht mee van de Zwingodin en niet veel later mailt hij me een schilderij. Als voorbeeld.

Helikopter in het Zwin

2011-10-15T23:43:00.002+02:00

Niet iedereen had een topdag aan het Zwin... halverewge de dag werd ik opgeschrikt door een helikopter die sierlijk op de dijk landde. Een van mijn correspondenten was er snel bij, en wist te melden dat iemand onwel was geworden en met succes was geholpen door een medisch team dat uit de heli sprong.
De heli-met-snelle-hulp was de hele middag talk of het Zwin. De teneur: wat een geruststelling dat je in dit peradijs ook direct medische hulp krijgt als er iets is... Wat blijkt, veel mensen hadden dit kennelijk niet verwacht. Zwingodin trouwens wel: onverwoestbaar vertrouwen in het vaderland.
Morgen hoop ik niet weer een heli...

Tegenlicht

2011-10-13T13:38:00.006+02:00

Krabben slaan op de vlucht

2011-10-13T13:31:00.005+02:00

Je zult maar in de netten van een visser verstrikt raken... Gelukkig heb je dan sportieve vissers, die je snel verlossen en op het strand zetten. Want het gaat natuurlijk om de garnalen. Koken in zout water en vers eten.

Mooie dagen

2011-10-13T13:26:00.003+02:00

Vandaag heb ik veeeeeeel mensen dezelfde foto's zien nemen...

Microkosmos en macrokosmos

2011-10-13T13:15:00.009+02:00

Als ik zo groot was als een vinger, dan zou het zandlandschap een berglandschap zijn.... Daarom lig ik geregeld op mijn buik in het zand.

O wee als ik jullie hoor: Rib Rally

2011-08-29T16:52:00.002+02:00

Ooit gehoord van de Zeeuwse Rib Rally? Nee? Nou googlet u eens. Twee jongens uit Terneuzen proberen hun 'jongensdroom' te realiseren en willen 1 en 2 oktober met een hele bende kleine knetterende raceboten door de Westerschelde gaan varen. Wegens een 'Rally'. Nu staar ik over een zeearm die ietsje zuidelijker ligt, maar ik bemoei me er graag mee.

Lieve jongens met jullie jongensdroom: het is met lucht en ruimte zo dat de droom van de ene mens liefst niet de droom van de andere mens moet verstoren. Met andere woorden: wie rookt moet een flink eind uit de buurt van degene die geen vieze lucht wenst, en wie onnodig lawaai maakt in een land als Nederland - die moet gewoon gestopt worden of anders richting woestijn of oceaan met zijn speeltje. Waarom moeten er een massa schreeuwende vaartuigen krijsend langs de platen? O wee als ik ze hoor!

Aangezien het niet meer zo druk op het strand is, dwarrelen mijn gedachten soms naar elders. En heel toevallig was ik onlangs in gedachten bij een reuzegoed Vlaams inititatief in Het Pajottenland, alwaar in oktober (ja ook in oktober) het eerste stiltegebied precies tien jaar bestaat. Er zijn veel particuliere aanhangers. Intellectuele Belgen gaan op vakantie vlakbij die gebieden, kopen er huizen en het gebied is in de lift. Steeds meer ontwikkelde mensen prijzen het stiltethema. Zeeland leek heel even een dergelijke richting op te gaan.

En waarover gaat het in dat stiltethema? Tuurlijk: natuur en milieu varen wel bij de stille mens. Maar dat is niet het enige. Ook de mens vaart wel bij de stille medemens. En aangezien iedereen al opkomt voor de sneue bruinvissen wil ik gaarne aandacht voor alle MENSEN. Mensen die houden van stilte. Om te denken. Om te lezen. Om te zijn. Dit is geen minderheid. Dit is een denkende bovenlaag.

Maak ik mij druk om Zeeland als paradijs te promoten, komen er twee Zeeuwse jongens een jongensdroom realiseren. Laat ik ze niet horen!

Goddelijke massage

2011-08-21T17:53:00.005+02:00

Dat was Linda.

Er staat een vrouw aan mijn paalhoofd, en deze vrouw is voor een massage bij Linda uit Breskens langs geweest. Linda werkt bij de schoonheidssalon in Cadzand Bad (naast de vishengelwinkel), en daar biedt ze behalve schoonheidsbehandelingen ook massages aan.

De vrouw is verrukt. Of ik als godin wil laten weten dat de massage goddelijk was.

Tuurlijk. Bij deze.

Vrouw is telefoonnummer kwijt, maar het is te hopen dat Linda de blog leest en gegevens in het veld hieronder parkeert... Westhoek is immers klein...

Vragen aan de Zwingodin: duinplantje

2011-08-08T20:12:00.003+02:00

Waarom zijn er wanneer kwallen? En waarom zijn er paddestoelen in droog mul zand? Eerder al bleek ik vraagbaak te zijn voor Zwinnieuwkomers. Maar… ik bescherm de mensen graag en bericht met plezier over u en uw geliefde gebied. Alleen, ik weet ook niet alles. Maar samen misschien weer meer…

Vraag:ik trof dit plantje aan in de duinen. Nooit gezien. Is dit een normaal duinplantje en hoe heet het dan?

Antwoord Zwingodin: ik heb werkelijk geen idee. Nogmaals, ik ben van de schelpen, het strand en de zee, en de mensen en de kunst... maar ik gooi het op twitter. Altijd wel goed voor een antwoord:)

Mijn gouden oor neemt schutkleur aan

2011-08-03T19:04:00.006+02:00

Hoewel ik wegmoest, bleef mijn oor op mijn oude paalhoofd. Ten teken dat ik ze eigenlijk hier hoor. En dat ik dan ook liefst hier mijn oor te luisteren leg. De meeste gouden oren die ik in het Zwin verspreidde namen schutkleuren aan. Zodat niemand aanstoot neemt...

Dit is het balangrijkste gouden oor natuurlijk... Maar zo zag dat oor er uit...

Vragen aan de Zwingodin: liever koeien dan mensen?

2011-08-02T12:25:00.006+02:00

Ik twitterde meteen toen ik - paar dagen geleden - koeien aantrof, en geen mensen. Ze keken mij trouwhartig aan en ik maakte een foto.

Waarna iemand mailde, wie zie je liever, koeien of mensen. Ik kan er duidelijk over zijn: iedereen is welkom in het paradijs!

Vragen aan de Zwingodin: gele bloemen 2

2011-08-02T12:06:00.009+02:00

Vraag: ik heb een foto van twee keer gele bloemen. Welke is nu St Jacobskruiskruid en welke is nu St Janskruid?

Antwoord Zwingodin: plant met de iets dikkere gele blaadjes is st janskruid.

Creatief! Zwin inspireert

2011-08-02T11:28:00.006+02:00

Tot dusver had ik, op een fraaie piramide na, nog weinig anders dan klassieke kastelen gezien. Maar met het weer komt ook de strandkunst!

Mario en Wouter: kiten!

2011-07-31T22:56:00.005+02:00

Aan de vloedlijn staat Mario. Hij sjort aan een stoere kitevlieger. Even later zwiert hij over de golven en nog weer een uurtje later staat hij weer in het zand, en begroet

Wouter.

Mario is een kiter van het eerste uur. Zodra wind en weer het toelaat is hij in het Zwin te vinden. Hij runt de webshop www.kitestuff.nl. En Wouter komt uit het noorden van het land, maar komt speciaal naar het Zwin om te kiten. Allebei vinden ze het noodzakelijk dat beginners lessen nemen. Mario: 'soms verkoop ik een uitrusting aan iemand zonder ervaring. Ik adviseer altijd lessen want ik vind het levensgevaarlijk om zomaar te gaan kiten. Maar niet iedereen volgt die raad op. Dan zie ik een paar dagen later zo''n klant sukkelen in het Zwin... Sukkelen is niet zo erg, maar als er harde wind is en je doet iets verkeerd, dan kan het echt heel ernstige gevolgen hebben. Een paalhoofd, een catamaran... je vliegt er met een rotvaart tegenaan en je bent er geweest. Terwijl je tijdens de lessen gewoon goed leert wat je meot doen om dit soort dingen te voorkomen.'Wouter: 'Het gaat niet alleen om je eigen veiligheid - ook om die van anderen. Als ervaren kiter zeg ik: neem net zo lang les tot je jezelf zeker voelt.'

Verderop zijn mensen aan het lessen, via Kiteacadamy Zeeland (punt nl). Ook kun je les nemen iets ten noorden van Cadzand, bij Moio. (Moio beach).

Zeeuws carnaval

2011-07-31T22:49:00.000+02:00

Vandaag een nieuw inzicht gekregen: Zeeuws Vlaanderen heeft een eigen carnaval. Te weten: de fameuze zomerse rommelmarkten. Anders van sfeer (meer koffie, minder alcohol), verspreid over enkele weken (eerst Retranchement, dan Groede, dan Nieuwvliet, dan Zuidzande, dan Breskens), en een ander publiek (niemand is dronken, niemand is verkleed en er zijn behalve bewoners ook veel toeristen).

Hoe ik kom tot deze observatie? Ik sprak een dame uit Groede. Een drukbezette vrouw, die een boerenbedrijf runt EN een camping. Maar… op de jaarmarkt in Groede nam ze vrij. Eigenlijk kon dat helemaal niet: een deel van haar campinggasten zou vertrekken, een ander deel zou arriveren. ‘Ik heb hen laten weten: rij vooral niet door de Groe want daar is het te druk, en zet je spullen maar neer naar eigen inzicht, want ik ben op de markt.’ Ze vertelt dat ze al weken uitkijkt naar de markt, en ook zeker van de partij zal zijn in Breskens. ‘Het is een soort reunie. Iedereen die je kent maar niet altijd tegenkomt zie je dan. Iedereen is buiten. Natuurlijk zijn er toeristen, maar dat maakt niet uit, die zijn ook welkom. Dat er 40.000 mensen in Groede komen op 1 dag maakt ook al niet uit. Want ik kom echt iedereen die ik ken tegen. Markt in Breskens? Het is een kermis, maar dat geeft niet. Ik weet waar ik mijn kennissen zie en ik laat een deel van de poppenkast links liggen. We hebben het supergezellig, eens per jaar in de zomer een paar keer.’

Toeristen vinden het enig, die ZeeuwsVlaamse rommelmarkaten, maar hoe meer wandelaars aan mijn paalhoofd verslag komen doen hoe meer ik ervan begrijp: eigenlijk zijn die rommelmarkten helemaal niet zozeer bedoeld voor toeristen… Mensen die de hele dag met een groepje aan een tafeltje zitten achter spulletjes voor 50 cent, vieren gewoon op Zeeuwse wijze hun jaarfeest. Veel inwoners plannen zelfs hun eigen vakantie om het gewaardeerde jaarfeest heen. Zoals Brabanders hun carnaval hebben. Er is best veel voor te zeggen. Feest overdag en niet ’s nachts, geen bier maar bolussen.

Zwin-deskundoloog Piet Jansen

2011-07-27T21:29:00.008+02:00

Ooit van plantenstress gehoord? Vandaag een stuk wijzer geworden. Plantjes die het warm hebben, krijgen plantenstress en worden rood. Allez! rode kop?

plantenstress...

Ik trof hem al eerder, destijds met metaaldetector. En: hij vond de trouwring van een wandelaar. Ditmaal viel zijn naam opnieuw: als gids. Piet Jansen gidst al jaren toeristen rond langs de plantjes en het Zwin. Af en toe op dinsdagavond (9.00 - 10.30 uur) vertrekt hij vanuit de Zeemeeuw met een handjevol toeristen. Nu ik hier toch sta, legde ik mijn gouden oortjes te luisteren.

Hij verschijnt in korte broek en warme trui en grijnst naar een paar mensen die een lange broek dragen met modieuze strakke pijpen. Het is opkomend tij. Als we terugkeren en het Zwin oversteken komt het water tot aan de dijen, waarschuwt hij. Een paar kinderen, gekleed in spijkerbroek, joelen. Dat wordt een dolle boel straks.

Hij begint te vertellen bovenop het Belgische duin, dat volgend jaar zal worden afgegraven. De plannen met het Zwin zijn groots: er komt een hoop natuurgebied bij, en het stuk grasland direct achter de grens wordt ook al afgegraven. Dat is immers 'van weinig natuurwaarde'. Het is klei met gras...

Sja, een grasje. Als je uit de randstad komt is dit waanzinnige natuur. Maar Piet Jansen heeft het over de verscheidenheid aan fora en fauna - en hij kan het weten, hij kent elk plantje. In de laag klei zit ook niets van waarde in de grond - al heeft Johan Verplanke weleens een mensenbot gevonden. Dat verklaart Piet uit het feit dat dit lage land vroeger gewoon werd overspoeld met vloed, en dus gerust ook lijken van schipbreukelingen konden aanspoelen.

Of er ook fossielen zijn, vraagt een kind. Nee, adviseert Piet, zoek de fossielen liever gewoon op het strand.

De groep stopt bij een verzameling plantjes op het Belgische Zwinstrand. Roodachtige vetplantjes, volgens PJ 'kleine schorrenbloemen met plantenstress'.

Hij legt uit: deze plantjes zijn groen, maar verkleuren en worden rood in de zomer als zij het warm hebben. Verbazing alom. Immers, de gids kan toch niet menen dat het zo warm is dat je als plantje daar stress van zou krijgen?

Maar de stress slaat direct toe kennelijk, want de paar warme junidagen, die niemand zich nog herinnert, heeft de natuur dus al plantenstress bezorgd.

Zo gaat de tocht plantje voor plantje verder, tot aan de kroppen en kollen op de basaltstenen dijk. Hij laat het verschil tussen zeekraal en zeeraket zien, en meldt dat je de zeekraal best kunt eten (al mag je ze officieel niet uit het Zwin plukken) en dat het met dat kwik best meevalt (zie eerder op dit blog).

Hij laat ook de paarse Zwinbloemen zien, die in de volksmond Lamsoor heten. Dit heeft weer niets te maken met lamsoor uit de keuken, dat ziet er anders uit en heeft veel smallere blaadjes.

Tot slot bovenop de dijk nog een expose over St. Janskruid en St. Jacobskruiskruid: lijkt sprekend op elkaar, maar totaal verschillend. Het tweede kun je beter niet plukken (licht giftige stoffen), van het eerste worden allerlei olieen en middeltjes gemaakt.

Zwingodin kan weer heel veel vragen aan over de directe natuur:)

Zeus in Aardenburg

2011-07-25T22:17:00.003+02:00

Op de blog iemand die deze Zeus wel eh... een partij voor mij vond.

Mooi beeld inderdaad. In de grote kerk in Aardenburg, ST Baafskerk.

De kunstenaar heet Andre Verschelden, en het is een sculptuur van koper en ijzer.

Catamaranzeilschool naast mijn sokkel

2011-07-24T21:33:00.007+02:00

Nu ik verplaatst ben, heb ik een paar meter verderop een zeilschoolhouder als buurman. Dat geeft vertier en bedrijvigheid. Allereerst natuurlijk een legertje fraaie bootjes, maar zo na een paar weken heb ik wat beter door wat er zoal bij een catamaranzeilschool komt kijken.

Ik dacht eerst: je investeert in een paar boten en voila. Maar nee, daar moet een mens niet licht over denken.

Zo werd eerst het thuishonk opgeknapt. De boel ligt er kek geschilderd bij en binnen hangt een ENORME voorraad wetsuits. Het bestaat niet dat je geen passend pak aankunt, want er hangen rekken vol met pakken voor kinderen en voor grote dikkerds en voor alles wat daar tussen zit.

Dan heeft Erik ook nog een paar leuke jonge zeildocenten in dienst, want bij grote zomerdrukte kan hij de school niet alleen aan. De lessen lopen goed en gaan per twee personen:van kleine kinderen tot mannen op leeftijd.

Erik zelf tuurt over het water, waar zijn drie kinderen zeilen. 'Ik push ze niet hoor, ze moeten het allemaal zelf leuk vinden, maar gelukkig houden ze wel van zeilen,' zegt hij.

In het gewone leven is Erik sportleraar op het Zwincollege in Oostburg, en in de zomer runt hij zeven weken de zeilschool naast de Zeemeeuw, samen met zijn vrouw, die ook al sportlerares is. Of hij dan nog weleens vrij neemt: 'Jawel, in de krokusvakantie. Dan gaan we met het hele gezin skien. Nee, nietsdoen is niets voor mij, er moet wel gesport worden.'

Zwinrace: catamaranzeilers komen aan in het Zwin

2011-07-23T00:11:00.004+02:00

Elk jaar weer een feestje: de Zwinrace. Catamaranzeilers uit Belgie bestormen mijn paradijs en eten paella. Daarna varen ze terug. Zelf heb ik wat minder verstand van de zeilerij, maar per mail kreeg ik het volgende verslag van 21 juli:

De Zwinrace/Beaufort Cup 2011 is weer goed verlopen. 52 deelnemende catamarans van verschillende klassen.

Ook deden enkele kiters mee waarvan er twee de race hebben uitgevaren.

Naast Patrick de Mesmaeker, de nr. 1 van België, deed ook de bekende Hans Bouscholte mee met een carbon Nacra M20, een supersnelle catamaran met gebogen zwaarden. Ondanks de grote voorsprong werd Bouscholte toch 2e door het ratingsysteem.

Traditie was ook weer de goed verzorgde lunch in het Zwin.

Enkele Belgische deelnemers hebben zich verkeken op het sneller opkomende water in het Zwin. Terwijl zij van een lekkere paella genoten raakten hun boten op drift waardoor ze enige averij hebben opgelopen.

Vanaf het strand werden de vele zeilen door de badgasten gadegeslagen. Familie van deelnemers volgden natuurlijk vol spanning en met gepaste trots de verrichtingen door hun kijkers. Kan het beter dan met een Zeeuwse bolus in de hand?

Het verslag van vorig jaar staat hier. Het zag er ongeveer hetzelfde uit...

Truzements mannenkoor

2011-07-22T16:01:00.004+02:00

Sja, mijn maker heet Marie Louise. Laat dit nu zijn doorgedrongen tot sommigen... en voila, per mail kreeg ik de mededeling: Het Mannenkoor van Retranchement (Truzements mannenkoor) zingt over Marie Louise...

Op mijn verzoek mailde de toerist een paar op mobiel gemaakt filmpje van een bijeenkomst gisteravond in de St. Baafkerk. De kwaltiteit kan dus beter, maar het was een hele ervaring, aldus de mailer.

Ook waren er Zeeuws Vlaamse verhalen van schrijfster Anita Tournois-Maas uit Breskens, die ze voordroeg in sappig ZeeuwsVlaams, en expressief als een ware actrice. Zij zal in de toekomst nog voordragen in Nieuwvliet. In de gaten houden dus!

Hieronder opnames van het Truzements mannenkoor.

Vragen aan de Zwingodin: schorren of zeekraal?

2011-07-22T00:51:00.007+02:00

Een vraag die per mail binnenkwam:

Vorig jaar zag ik geen schorren op het Zwin links op het strand. Nu lijkt er begroeiing te ontstaan. Komt dit door de verzanding? En is dit zeekraal? Schor? Kun je het eten?

Bijgaand de foto.

Graag antwoord!!

Ossaert: watergeest of kwelgeest?

2011-07-20T21:00:00.002+02:00

Ik ben al een paar weken aan het nadenken over hoe ik Ossaert kan vormgeven. Met een staart in elk geval. Borsten en paardenpoten lukken ook wel. Maar hondenoren??? Nog even broeden. voor de liefhebber hieronder de betekenis van 'den ossaert'.

Ossaert (Osschaert)

Ook in de maak is Ossaert. Wie is Ossaert? Een watergeest. Een spottende watergeest, die in vele Zeeuwse verhalen voorkomt. Ook noemen mensen hem wel een kwelgeest.

Een figuur die meestal vloekt, lelijk maar ontzagwekkend oogt, en over wijde wateren vliegt en dan vilein schaterlacht. De figuur komt voor in volksverhalen waarin het spookt. En dat deed het vaak in oude verhalen: zo’n knotwilg in de schemering geeft een akelige schaduw, en als mensen heel vroeger door de polder liepen, dan werden ze soms bevangen door normale, menselijke angsten. Omdat er veel bijgeloof was, ontstonden er dus lieve en boze spoken. Den ossaert hoort bij de categorie boze spoken.

Een van de verhalen, verzameld door onder meer George Sponselee in het boek ‘Volksverhalen uit Zeeuws-Vlaanderen’, gaat over Wannes, die tijdens een wandeling in het donker den Ossaert tegenkomt. In de gedaante van een hijgend en stinkend gevaarte, die op zijn rug gaat zitten en het hem onmogelijk maakt om door te lopen. Wannes loopt toch moeizaam verder, met een last op zijn rug. Dan is er onweer. Een bliksemflits, en Wannes schudt het spook van zijn nek af, zodat hij het in het licht van de flits kan bekijken. Wat hij dan ziet is prachtig en gruwelijk tegelijk. Het is een monster met een vrouwengezicht en hondenoren, van die lange slappe oren. Het bovenlijf is van een vrouw, met borsten, maar haar billen zijn overdekt met hondenhoor en ze heeft ook een hondenstaart. Haar benen zijn die van een paard of een ezel.

Als hij dit later tegen zijn vrouw vertelt is ze boos: ze denkt dat Wannes met een andere vrouw wil aanpappen. Hij vertelt het in vertrouwen tegen vrienden en binnen de kortste keren pest iedereen Wannes. Die moet wel goed dronken zijn geweest… Wannes gaat dan naar zijn vroegere bovenmeester, die een geleerd iemand is EN nooit iemand plaagt. De bovenmeester duikt in de boeken en weet even later aan Wannes te melden: Ossaert is geen hond, geen vrouw, geen paard maar een capirussa.

Wat is een capirussa, was de vraag van Wannes. Capirussa is een bekende: een monster dat in Indische wateren zou leven of hebben geleefd. Het is een vrouw met hondenoren en een hondenstaart, en voeten als een paard. Het monster zou gezien zijn in de moning van de Maas.

De bovenmeester gaf Wannes een afbeelding, en warempel, het plaatje klopte met wat hij had gezien aan in het bliksemlicht.

Wannes was dolblij en ging met het plaatje naar iedereen die hem had uitgelachen. Helaas, hij moest nog een levensles leren. Hij leerde dat wie gelijk heeft, dan niet altijd krijgt. Hij werd ditmaal nog harder uitgelachen en gepest. Ook zijn vrouw werd nog bozer, nu het weer opnieuw had over het blote wijf met haar paardenpoten.

Zeeuws-Vlaamse vlag voor een dag

2011-07-20T20:17:00.005+02:00

Vandaag werd pal naast mij de Zeeuws Vlaamse vlag gehesen. Sta ik daar toch net pal achter! Fotograaf van de betreffende stichting heeft z'n best gedaan om die vlak uit mijn hoofd te doen opstijgen...

Kijk op de blog van de stichting die ieder jaar op 20 juli de vlag wil hijsen.

Hieronder foto's van de gebeurtenis.

Als godin ben ik eh... neutraal, autonoom en onafhankelijk. Dat wil zeggen: ik heb vooral meningen over mensen en kunst.

Journalist PZC, fotograaf, en initiatiefnemer Guus Langeraat in gesprek.

Mij werd duidelijk dat de blauwe vlag (dat het strand lekker schoon is) moest wijken voor deze Zeeuws Vlaamse vlag. Zeer binnenkort (een dag) zal de blauwe vlag weer terugkeren.

Voor niet-Zeeuwsvlamingen is die blauwe vlag net even belangrijker...

Bord geplaatst

2011-07-18T12:28:00.004+02:00

Er was een dag waarop de gemeente zei tegen de Zwingodin: u dient het Zwin te verlaten, maar als u wilt, dan krijgt u een vergunning voor uw virtuele aanwezigheid. Voila, vanaf dit punt kijkt u uit op mijn oude plek, waar ik dus inderdaad virtueel aanwezig ben.

Krijg ik dan een officieel bordje, vroeg ik. Dat is leuk. Met een internetadres erop. Ik kreeg immers toestemming om virtueel aanwezig te zijn en over het Zwin te publiceren, wat in een vrij land als Nederland wel een leuke, ironische grap is. Ik waardeerde het statement wel. Maar een bordje... daar moest over worden vergaderd. immers, het was niet zeker of ik wel BLEEF publiceren, en stel dat ik er na een tijdje genoeg van zou krijgen... Zwingodin begreep dit Zeeuwse statement: dat zou ZONDE zijn. Van dat bordje.

Niet getreurd, Zwingodin is en blijft immer onafhankelijk, van alles en iedereen. Hierbij mijn eigen bordjes, precies op het uitkijkpunt vanwaar je vorig jaar op mijn schouders keek. Even doorlopen, staat er, volg het duinpad, en bij paviljoen De Zeemeeuw sta ik gereed om u te ontvangen.

Het andere bordje laat zien hoe ik er vorig jaar op deze plek bij stond. Eenzaam en verlaten, in goddelijke rust.

Opening expositie Ouverture Cadzand Bad: ready made en busy made

2011-07-18T00:37:00.007+02:00

De zomerexpositie in Cadzand-Bad is afgelopen zaterdag geopend, door Willem Behr. Ik had daar ook een hoekje (zie foto). Hij stelde al 'zijn' kunstenaars voor, wat hij heel charmant deed. Bijna vergat hij zichzelf. En dat terwijl hij toch heel fraaie beelden en beeldjes heeft staan in zijn eigen galerie. Het thema is 'zon, zee en strand', iets dat bij alle kunstenaars echt paste, behalve bij zijn eigen poetische sculpturen.

Vooral de grotere beelden met dramatische open ruimten erin zijn fraai.

Mijn maker mocht ook nog wat vertellen. 'De Zwingodin' was uitgenodigd, waarna ik allereerst iedereen heb uitgelegd dat de Zwingodin op het strand staat... en de maker is kunstenaar. Best lastig als je een spelletje speelt met personages, dus we nemen de verwarring maar voor lief. Ik draag daar immers ook aan bij...

In de maak zijn diverse beelden, en het plan is - uiteraard - om de hele Zeeuwse kust te voorzien van beelden. In Breskens staat bij Paviljoen 't Halve Maentje de Mosselgod. Op de tussengelegen route is best plaats voor diverse kokkelkoningen, oesterbaronnen etcetera. Om een beetje aan te sluiten bij de locate geschiedenis heb ik me verdiept in de Zeeuws-Vlaamse figuren Alledeske en 'den Ossaert'.

Over de Cadzandse zeemeermin Alledeske kun je hier lezen.

Over de Zeeuwse kwelgeest 'den ossaert' kun je hier lezen.

Tijdens de vernissage van de expositie kon ik de aanwezigen deze twee 'oud-literaire figuren' meegeven, waaarna Willem Behr nog over zijn nieuwste bezigheid vertelde: zijn fascinatie voor ready-mades.

Enige jaloezie beving me wel. Mijn beelden... bestaan uit vondsten - waarna een zeer lang werkproces volgt... Dat zijn dus meer 'busy-mades'.

Bij deze uitgevonden het genre Zwingodin toe behoort: busy-made.

Maar wel frappant dat die readymades van Behr dezelfde poezie hebben als zijn beelden.

Hieronder het filmpje waarin hij ze zelf aankondigt, het slot van zijn toespraak.

Alledeske, de verkorting

2011-07-16T15:53:00.003+02:00

Ooit vertaalde ik het oude verhaal over Alledeske, en publiceerde het vorig jaar op deze blog.

Maar nu vinden veel mensen dit een veel te lange lap tekst en ook een beetje moeilijk met veel oude figuren enzo... Sja, eigen aan deze tijd is: praatje en een plaatje en klaar. Met het plaatje ben ik bezig: beeld Alledeske is in de maak. Het praatje zal ik dus maar voor de ongeduldige en eigentijdse lezer inkorten.

Komtie:

Alledeske is een zingende zeemeermin, die als jonge zeemeermin veel zwom rond het eiland Wulpen, het inmiddels verzande eiland voor Cadzand. Vissers waren dol op haar stem en werden, zeiden ze, 'dronken van geluk' als ze Alledeske hoorden als ze bijna thuis waren.

Toen Alledeske volwassen was werd zij geroepen door haar haar vader, Ode. Die ontving haar in het Paleis van Poseidon. Daar kreeg Alledekse een klomp goud. Die nam ze mee terug naar haar geboortegrond en verborg hem in een diepe kuil nabij het Zwin.

De klomp goud had magische krachten. Schepen die erover voeren hadden geluk, winst en voorspoed. S chepen die ernaast voeren hadden pech en leden schipbreuk. Kapiteins leken te weten hoe ze over de klomp voeren want... Alledeske zong als de schepen goed voeren de zeemeermin bracht zegen en geluk.

Rijkdom volgde. Het Zwin werd breder, er ontstonden rijke havens en bloeiende handel. na verloop van tijd werden de verhalen over Alledeske en haar klomp goud gezien als bijgeloof.

Na een tijdje werd de rijkdom minder, maakten sluis, damme en brugge ruzie en ontstonden er wetten en regels. Het Zwin werd smaller, en verzandde. Die klomp goud... die moet er nog liggen. Maar waar?

Mogelijkheden zijn: vlakbijj Cadzand, vlakbij Knokke, ter hoogte van Retranchement. Onder de slikken, onder de schorren, of gewoon onder het zand?

Zwingodin in de krant (PZC)

2011-07-15T23:44:00.009+02:00

Zwingodin stond mooi in de krant vorige week, en ook van de plaatsing zelf kwam nog een foto op de nieuwspagina's. Helaas is de krant minder 'wired' in zeeuwsvlaanderen dan elders, want veel van wat in de krant staat, staat niet op internet... Helaas. En dat terwijl ik de krant toch wereldfaam kan bieden met mijn blog... Een aardige mail naar de webredactie hielp niet... Dus behelp ik mij - nu een link niet kan - met een foto van een stukkie papier. Hoe ouderwets kun je zijn??

Vragen aan de Zwingodin: gele bloemen

2011-07-15T22:38:00.004+02:00

Een vraag die per mail binnenkwam:

Ik wandelde door de duinen en iedereen heeft het over Zwinbloemen. Maar die zijn toch paars? Hoe heten die gele bloemen? Hierbij foto's.

Antwoord Zwingodin: Helaas weet ik meer van schelpen en kunst dan van bloemen. Maar mogelijk dat de bloglezers te hulp schieten? Wel weet ik dat Zwinbloemen inderdaad paars zijn, en dat ACHTER je gele bloemen in de Zwinkom (foto zwinkom) paarse zwinbloemen groeien.

Vragen aan de Zwingodin: wilde zwijnen?

2011-07-15T00:32:00.005+02:00

Een vraag die per mail binnenkwam:

Ik kwam in de duinen vlakbij pardoes een hoop zwijnen ofzo tegen, ze zagen er eng uit maar bleken erg sloom gelukkig. Ze liepen los! Hoe kan dat? Hierbij foto’s.

Zwingodin: Gelukkig kan ik deze vraag wel beantwoorden… je hebt het over een kudde Schotse Hooglanders. Dat is een rundersoort. De runderen begrazen de polder. In het voorjaar zijn er een paar kalfjes geboren. Ze lopen soms inderdaad los over de Duinweg en je bent niet de eerste toerist die zich rotschrikt, het zijn ook imposante horens! Ze zijn ongevaarlijk, al schijnt het wel aan te bevelen te zijn de beesten niet aan te raken.

Verjaardag

2011-07-14T23:37:00.002+02:00

Verjaren als godin is een bijzondere aangelegenheid - maar verjaren in social media-land is ook apart. De mails stromen binnen, daar waar vroeger iemand je nog weleens 'vergat' en beschroomd een paar dagen later belde. Dat overkomt je niet meer als je een beetje van deze tijd bent - en keurig op tijd loopt de mailbak vol. En de berichten op Facebook. Zwingodin 'verjaarde' officieel op zondag 9 juli, de maker vandaag op 14 juli. Aagezien de Zwingodin toch ook doorgaat voor experiment op het gebied van social media wil ik mijn observaties niemand onthouden. Behalve groeten en kussen per social media dus vele mails. En vragen. Of verjaren wel hoorde bij een godenbestaan. En of ik nu wel of niet cadeaus had gekregen.

Over dat laatste hoeft niemand in te zitten: naast i-phone beschikt de godin nu ook over een i-pad. Wel is de zege van een 'connected' leven op deze plek een heikele kwestie: Zeeuws Vlaanderen staat immers niet bekend om uitstekend breedband. Toeristen klagen luidkeels steen en been (en zeker met slecht zomerweer als vandaag) - en niemand lijkt zich te realiseren dat je met een beter draadje echt een hoop mensen lokt. Maar dat is een stokpaardje.

Ik deed nog een leuk experiment: ik meldde mij bij een leuk literair inititatiefje: verhaal 140.

Op de betreffende site kun je er alles over lezen. Het komt neer op dit: je twittert je verjaardagsdatum aan Lucas Bezembinder, en een steekwoord, en op je verjaardag krijg je een verhaaltje per DM (direct message) cadeau. Enig. Ik twitterde over mijn wederopstanding.

Ik ontving:

Klaas krabbelt overeind. “De wederopstanding!” lacht een vrouw. “Heeft u dat oude paasei daar neergelegd?" Een kruisje slaand vaart hij weg.

Graag hoor in interpretaties!!

Onthulling 2: Beelden van plaatsing Zwingodin

2011-07-13T22:37:00.005+02:00

Vandaag de filmpjes van vorige week op het net gezet. Lijkt een klusje van niks - maar met de slome verbinding hier aan de westkust duurt een filmpje van een paar minuten UREN om te uploaden. Enfin,

Allereerst maar de onthulling:

En vervolgens de uitreiking van de ingelijste godinnen (eventueel per mail bij mij te bestellen)

En tot slot nog een ouder filmpje, van 5 juli, toen we bezig waren met het plaatsen van de sokkel. Het getik is van paviljoenhouder Jannis van de Voorde, die een handje toestak.

Onthulling 1: Gedicht

2011-07-08T22:28:00.005+02:00

Niet dat het strand vol badpakken lag... Het is zo'n zomerdag waarop je een trui aandoet, de wind voor lief neemt en bij hoog water toch gaat zwemmen omdat je snel warme chocomelk in de strandtent kunt drinken. Het strand voor Paviljoen de Zeemeeuw kreeg ook nog wat groot onderhoud met groot materieel - en temidden van deze prozaische omgeving wordt het vloed, breekt de lucht boven Knokke open en krijgen allerlei mensen een bedankje. Een samenvatting van mijn opwindende leven passeert de revue. Het tijdstip waarop mijn natte donkere pak uitmag nadert - en dichter Andre van der Veeke krijgt het woord.
Met een gedicht dat de Opstanding van de Zwingodin heet. En wat een mooi compliment: al staande opgestaan.

Hij leest het voor:

Opstanding van de Zwingodin
godin van de getijden
weet dat de zee niet slijt
Het zilte knarsetanden
van het zand ten spijt

Zou zij dan zelf als godin
genoegen nemen met minder
dan een plek in het Zwin
Ze denkt er niet over

Een Zwingodin hoort bij het Zwin
zoals zout bij het water van de zee
Ze houdt van wind, van eb en vloed
wie heeft daar nu moeite mee?

Als ze straks naar de hemel wijst
- genezen en in haar tweede leven -
moeten we haar dit nageven:
Ze is al staande opgestaan

Laatste momenten ingepakt

2011-07-08T22:11:00.004+02:00

Het was een zware nacht... veel regen... en dan die opmerkingen. Mensen weten niet hoe mooi ik ben:) Drijfnat zeil... En dan, steeds diezelfde foto. Kijk! Hoorde ik. Staan we hier net achter die ingepakte vrouw, dan lijkt het alsof de antenne een vishengel is!
Klopt ook nog...

Kermis in de hel en jonge kiters

2011-07-07T23:27:00.002+02:00

Aan mijn voeten, voor mijn ingepakte lijf: Van links naar rechts Diego, Martin en Antoine uit Belgie. Ze hebben kitespullen bij zich, maar echt kiteweer is het niet, sterker, het Zwin is een paradijs voor liefhebbers van kermis in de hel. Knallende luchten, dito buien, krijsende vogels, felle zon en veel regen. Geen kiter te bekennen. 'Ik kite vaak in Knokke,' zegt Diego. Ben je niet te licht, vraag ik bezorgd. Het kind is weliswaar de oudste van de drie, kijkt slim uit de ogen, maar een volwassen gewicht... nee. En ik word niet gehinderd door kite-inzicht maar ik zie deze Diego toch al in mijn fantasie door de lucht zweven. Nee hoor, zegt Diego. Ik oefen veel en het lukt prima. En dat komt omdat mijn vader werkt bij Slingshot, dat is een kitemerk. Dus ik hoef geen Kite te betalen. Dan kun je dus jong beginnen.'

Ze zijn nieuwsgierig naar mijn uiterlijk onder de doek... maar ze moeten wachten tot morgen, vier uur. Dan gaat het drietal richting Belgie. Ik zwaai ze uit. En kijk nog een uurtje naar de betoverende luchten. Het was een verrukkelijke avond in het Zwin, mijn mobiel is leeg... honderden foto's genomen.

Ingepakt a la Christo

2011-07-06T23:58:00.003+02:00

Dat het effect zo spectaculair zou zijn... Een doekje over de schouders. Maar de verwachting was windkracht zes. Dus: goed inpakken.

Het resultaat is prachtig...

De vergelijkingen zijn niet van de lucht. Hele emailbak vol!
Gelukkig is de hand vrij voor mobiel dataverkeer. Een godin van deze tijd moet zich immers niet laten inperken - en zeker niet in communicatie. Zo kon ik toch nog een fraaie piramide van zand fotograferen vanmiddag.

Nu onder het plastic - tot vrijdagmiddag 16.00 uur.

Actieplan borstherstel

2011-07-06T23:36:00.003+02:00

Sja, dat kon er ook nog wel bij. Zo krijg je dus levenservaring. De meest extreme weersomstandigheden doorstaan... springtij... dwarsliggende gemeente... straaljagers en helikopters boven het hoofd... en op een dag krijg je asiel van een paviljoenhouder, sta je eindelijk klaar voor het nieuwe leven en barst de borst open.

Het actieplan was gauw gemaakt: nieuwe epoxy, een vlijmscherp mes om het pur weg te snijden (ook op de belendende palen) en een paar hulpkunstenaars ingeschakeld. Dezelfde avond nog.

Zo gezegd zo gedaan. Het pur was hard en uitgewerkt. Twee hulpkunstenaars konden trouwens ook zichzelf met schuursponzen gaan bewerken: pur tussen vingers en tenen. Ladder geleend van de zeilschool, en bij zonsondergang een hersteloperatie - de zoveelste.

Stuwing dan wel gezwel werd weggesneden (en bewaard), naden zorgvuldig hersteld. Wonder boven wonder bleek er na twee uur noeste arbeid niets meer te zien.

Toegesnelde Zwinwandelaars fotografeerden en verzonden het beeld
naar zwingodin@live.nl

Stuwing uit borst Zwingodin

2011-07-06T23:02:00.002+02:00

Journalist en fotograaf van de PZC kwamen langs. Foto! Alles liep voorspoedig, de godin verrees onder luid applaus. De crew ging aan de tosti en.... keek toe hoe de torso van de godin langzaam openbarstte.

Wat was namelijk het geval? We hadden haar holle torso vanbinnen volgespoten met pur, dit om haar massief te maken en daarmee te voorkomen dat ze bij windkracht 12 nog eens zou beschadigen. Goed idee. Leek het. Maar de uitzettingsgraad van de pur was iets hoger dan verwacht... vlakbij het gaatje waardoor ze was 'ingespoten' ontstond een barst. En terwijl de kunstcrew op het terras zat biggelden er tranen van pur langs haar borst. Het oh en ah was niet van de lucht...

Eigenlijk wel mooi, vonden sommigen.
Lijkt wel een gezwel, merkte iemand op.
Stuwing! hoorden we.

De creator van de godin was ontzet. Godinnen druipen niet.
Er moest een actieplan komen...

plaatsing zwingodin bij de Zeemeeuw

2011-07-06T22:25:00.004+02:00

Zaag maar eens een paalhoofd omver...
Mooi niet gelukt met de handzaag: veel te sterk hout. Maar er moest er wel eentje vantussen om plaats te maken. In de vroege ochtend was het strand meteen bezaaid met potten klei, tassen gereedschap en vier ladders. Allemaal om de godin omhoog te helpen. Paviljoenhouder Jannis van de Voorde moest eraan te pas komen met zijn superzaag...

En het schroeven in de sokkel deed best eeen beetje pijn... Was zoveel werk, dat bewerken met goud en roest en verf... Maar het moest natuurlijk wel bestand zijn tegen een stormpje.

Bericht op Gourmandgazette

2011-06-30T11:42:00.002+02:00

Zwingodin staat op Gourmandgazette, leuk.

Papier om te printen en te prikken

2011-06-24T11:48:00.002+02:00

Deze heb ik net gephotoshopt. En in jpg opgeslagen. Wie in Zeeland denkt: leuk, printen en ophangen, kan mij mailen (dan mail ik hem zo dat ie op a-vier past). Zwingodin@live.nl. Hieronder reageren mag ook. Zwingodin.

8 juli wederopstanding

2011-06-23T16:57:00.002+02:00

Onderstaande tekst is misschien een beetje stijver dan ik meestal blog... maar is ook per mail als uitnodiging verstuurd. Vandaar. Weest welkom op het strand bij mijn paal!!

Nieuws van Zwingodin - www.zwingodin.nl

Zwingodin bij Zeemeeuw: nieuwe plannen op het snijvlak van kunst, literatuur en social media

Vrijdag 8 juli zal de Zwingodin na langdurige afwezigheid terugkeren in het Zwin, ditmaal op een andere plaats: naast paviljoen De Zeemeeuw. Om 16.00 uur zal ik het gerestaureerde beeld feestelijk onthullen en diverse nieuwe projecten aankondigen. Daarbij zal de Terneuzense dichter André van der Veeke een 'wederopstandingsgedicht' voorlezen, dat speciaal voor Zwingodin is geschreven. De bijeenkomst zal plaatsvinden bij Paviljoen De Zeemeeuw in Retranchement.
Met deze nieuwe plaatsing kan de goddelijke gedaante, die communiceert via social media, over het Zwin blijven kijken en haar gedachten per blog, twitter en facebook de wereld in blijven sturen. De Zwingoding raakte tijdens een zware storm ernstig beschadigd, waarna de gemeente liet weten dat ze niet mocht terugkeren. Het beeld bestaat uit fossiele zwinkokkels en huiden van roest - de verwoeste delen zijn inmiddels hersteld.
Op veler verzoek zijn er diverse foto's, posters en ingelijste afbeeldingen (hout, plexiglas en dibond) verkrijgbaar uit de tijd dat de godin zo fraai middenin de geul stond. Deze zijn verkrijgbaar via www.zwingodin.nl of via kunstgalerie d'Ouverture in Cadzand-Bad vanaf 17 juli. Dan opent de midzomer-expositie, waarvan de Zwingodin deel uitmaakt.
Nieuwe projecten die op stapel staan zijn nieuwe Zeeuwse kunstwerken op de grens tussen kunst, literatuur, locale geschiedenis en social meda. Bijvoorbeeld: ook Alledeske, een stokoud legendarisch personage dat hoort bij Cadzand en het Zwin, krijgt een eigentijdse rol.
Daarnaast ben ik bezig met een 'oral history'-project ten behoeve van een cultureel-historisch boek over het Zwin. Daarbij roept zij iedereen op die sinds ongeveer 1960 iets (leuks, moois, belangrijks, bijzonders ) heeft meegemaakt in of rond het Zwin, of getuige was van een memorabele gebeurtenis, zich te melden via zwingodin@live.nl.
Ook in de maak is een jeugdboek, uiteraard is plaats van handeling het Zwin.

Vragen, ideeen of opmerkingen? Roep alles op mijn blog, want ik ben een fan van co-creatie. Maar: ik maak ook graag praatjes, en dat kan dan weer mooi op 8 juli, als je zin hebt om de godin direct na onthulling te aanschouuwen. Wat kun je verwachten? Geen officieel gedoe, maar wel:
- welkom door Marie Louise
- uitleg Zwingodin en verplaatsing
- wederopstandingsgedicht
- grens literatuur-kunst-socialmedia: co-creatie
- uitreiking inlijsting
- uitleg Alledeske en mythe en toekomstige rol van deze Zeeuws-Vlaamse figuur (en andere projecten)
- doek van beeld af

OH-1 (Oral History 1) Uilenspiegel

2011-06-22T11:23:00.004+02:00

Oral History Part One: inleiding Uilenspiegel. Wie helpt me aan details?

In 1962 vond een drama plaats in het Zwin: de Belgische piratenzender „Uilenspiegel", leed schipbreuk en strandde voor de kust. De zender was een doorn in het oog van de BRT want snoepte een groot aantal luisteraars af van hun potentieel. En de Belgische regering had de illegale zender allerlei maatregelen in het vooruitzicht gesteld, na de ramp zou er een wet komen die illegaal zenden verbood. Het schip, gekocht door de radiomaker Calluwe, dreef voor de Belgische kust en zond dagelijks uit.

De „Uilenspiegel" kwam in midden in de nacht, 16 december, om kwart voor drie, tijdens een heftige storm, in accuut gevaar doordat de luiken wegsloegen. Het duurde nog veertien lange uren voor het schip strandde op de Zeeuwsvlaamse kust tussen het Zwin en Cadzand. De bemanning, negen mensen, werd gered. Het schijnt dat 1 persoon later overleed - maar onduidelijk is wie.

Vijf van de negen opvarenden konden mee met een reddingboot uit Zeebrugge; de vier anderen werden iets later, het werd al weer avond, meegenomen door de reddingboot President Wierdsma uit Breskens.

De gezagvoerder heette Marcel van Massenhoven (toen 37) uit Heist aan Zee, machinist was Oscar van Torre (toen 52) uit Zee-brugge, kok was Roger du Moleijn (toen 28) eveneens uit Zeebrugge, technicus was Paul van Bockstaele uit Wilrijk, bij Antwerpen.

Graag wil ik bovenstaande mensen - mochten ze nog in leven zijn - spreken over de gebeurtenis. Wie weet of zij nog leven (Van Torre vermoedelijk niet...) of wie weet of er familieleden of anderen zijn die mogelijk een verhaal over de schipbreuk hebben?

Het schip had een grote hoeveelheid overslaand water binnen gekregen, maar was tot voor de stranding niet lek. Wel was er daarna veel schade aan de zendinstallaties waardoor er niet meer kon worden uitgezonden.

Een anekdote van direct na de ramp, verteld door Van Massenhoven: "Het zal ongeveer kwart over drie zijn geweest toen mijn twee wachtslieden alarm sloegen. Dat was evenwel niet meer nodig, want een paar vreselijke windstoten van naar schatting windkracht 11, deden het radioschip sidderen. Toen wij aan dek kwamen waren enkele luiken weggeslagen en liep het water zo snel naar binnen, dat enkele bemannigsleden in hun hut tot kniehoogte in het water stonden. Vrijwel onmiddellijk daarna kwam de gehele zendinstallatie naar beneden tuimelen. Vermoedelijk zal er niets meer van bruikbaar zijn. Toen vonden wij het hoog tijd om met een paar vuurpijlen de aandacht op ons te vestigen."

De veerboot van de dienst Zeebrugge-Folkestone de 'Sufforlk Ferry' zag de noodseinen en waarschuwde de Belgische kust. Reddingboten uit Zeebrugge en de Belgische sleepboot Burgemeester Van Damme kwamen te hulp.

Graag wil ik mensen die op dit moment de reddingboten bestuurden spreken! Als dat nog kan. Iemand informatie?

De reddingsploeg heeft eerst getracht het schip met losgeslagen ankers te behouden. Tot driemaal toe is een tros vastgemaakt aan een sleepboot. Iedere keer brak hij af. 's Middags heeft de reddingsboot uit Zeebrugge vijf van de negen mensen met veel moeite van boord gehaald. Later haalde de Nederlandse reddingboot de andere vier van het schip. Deze boot moest daarvoor twee keer uitvaren. Twee van hen wilden niet meteen mee...

De gezagvoerder en de machinist wilden in eerste instantie aan boord blijven en bleven in de stuurhut van het radioschip zitten. "Op dat moment was het al donker en het schip raakte steeds verder in het water bij het Zwin", zou op dat moment de kapitein van de "President Wierdsma" gezegd hebben „Wij hebben hun toen kort en duidelijk aan het verstand gebracht dat het nu toch hoogst gevaarlijk werd. Eerst toen wilden de laatste twee er ook af. De machinist sprong op de rand van het vangnet, en toen wij op een zeetje weer naar boven gingen hebben wij de kapitein ook maar vastgepakt en aan boord getrokken". Nauwelijks waren de laatsten gered of de „Uilenspiegel" zat vast op het strand bij Cadzand.

De oprichter van Uilenspiegel, Caluwe, was kort hiervoor overleden, zie
http://radiomonique963.punt.nl/?r=1&id=363257

Ik ben op zoek naar: opvarenden Uilenspiegel, opvarenden reddingboten, ooggetuigen van stranding in het Zwin. Maar ook naar mensen die VIA deze ooggetuigen het verslag kregen. Mensen uit Cadzand en Retranchement die die dag op het strand waren? En natuurlijk ook naar nazaten van oprichter George de Caluwe.

En naar antwoord op de volgende vragen:
zijn de restanten echt verwijderd door de gemeente sluis? Zou in '71 opgeblazen zijn MAAR... vele toeristen menen bij laag water puntjes van restanten te zien...
Lees het bericht over de toedracht.

Bassist in het Zwin

2011-06-06T13:04:00.003+02:00

Meer muzikanten mijn kant op! En zeker mannelijke muzikanten. Zwingodin heeft dringend behoefte aan een Orpheus EN muziek klinkt, als het sporadisch voorkomt, inderdaad prachtig in de Zwinmonding.

Ik kreeg van een Zwinbezoeker de volgende foto per mail, begeleid door deze tekst:

Op het plankier aangekomen trof ik daar een bassist aan die hevig werd gefotografeerd door zijn vriendin.
Hij speelde niet onaardig en de diepe klanken verspreidden als godinnenhaar over het Zwin.

Voor godinnenhaar, zie andere blog.

Huiden klaar, tafel vol...

2011-06-03T22:53:00.004+02:00

En de volgende serie huiden:

2011-06-03T22:44:00.004+02:00

Huiden zijn klaar

2011-06-03T22:28:00.005+02:00

Nieuwe huiden voor de sokkel: klaar voor de buitenkant.

Integratie door goed luisteren

2011-06-03T22:21:00.003+02:00

Ik heb mijn gouden oortjes nu verspreid in het Zwin. Zelfs in een groot deel van de Westhoek. Wow. Steeds vaker hoor ik de bewoners. Ik ben nu bijna 1 jaar in het Zwin. Aanvankelijk keek ik als een toerist. Naar andere toeristen en naar de bewoners. Inmiddels voel ik me volledig geïntegreerd en luister ik extra goed als ik Zeeuws Vlamingen hoor. Kijk ook nog even naar het oor op mijn oude paal:
Mijn 'echte' orgen gaan de komende week helemaal opnieuw in het bladgoud. En zelf ben ik bezig met een expose over mijn 'karakter'. Wie ben ik geworden, na een half jaar ongevraagde aanwezigheid??

Problemen door de Duitsers

2011-05-25T09:36:00.005+02:00

Problemen door de Duitsers

'En dan komen we natuurlijk waanzinnig in de problemen door de Duitsers.'
Een Zwinwandelaar doet verslag van een slagersbezoek.
De vrouw van de slager reageert op klachten van haar klanten. Die op de voorbije zomerse voorjaarsdagen massaal de terrassen op gingen om een hapje te eten. Ze moesten uren wachten op hun bestelling, en dank zij de Duitsers zal dat vast nog erger worden.

Leuk, dat mooie weer. Maar toch jammer als je tegen achten dan nóg je eten niet hebt... Een enkeling kreeg na een uur te horen: onze keuken gaat dicht want er hangen dertig bonnen en we kunnen de drukte niet aan.
Wat doe je dan? Juist, je gaat naar de slager. Dan leg je zelf een lap op de barbecue. De vrouw van de slager voorspelt: nu kan ik het nog aan, maar van de zomer moet je bij mij óók lang wachten.

Oorzaak? De Duitsers. Al kunnen die er eigenlijk ook niets aan doen. Dat ze hun grenzen open doen voor Poolse werknemers is zelfs te begrijpen. Want wat doen de Polen? Wat iedereen zou doen als hij een Pool was op zoek naar werk. Namelijk in Duitsland werken. En niet in Nederland.
Veel restaurants hebben al jaren Polen in dienst en ook de slager heeft er elke zomer drie 'lopen'. Zelfs mét Polen is de tent niet vol te krijgen. Dat gaat dus deze zomer een drama worden. Toerisme zonder personeel. Lang leven de Zeeuwse kust.

Wat nu? Werklozen van Henk Kamp inzetten? Noch de zwinwandelaar, noch de slagersvrouw, noch haar klanten vinden dat een optie. Schooljeugd in de vakantie? Die willen wel. Niet te veel en niet te lang, maar ze willen best een vakantiebaantje. Alleen: de vraag is vele malen groter dan het aanbod.

Soms moet je een probleem in zeewind en in het vizier van een godin bespreken voor een frisse oplossing. De wandelaarster is namelijk in gezelschap van twee Amsterdamse pubers. Zij opperen dat ze liever in een Zeeuws restaurant werken dan in hun supermarkt. Bezwaar: hun verdiensten willen ze niet meteen uitgeven aan accommodatie. Is er niet een boer die sheltertjes op zijn akker wil? Zeeland is leuk voor een paar weken 'erbij'.
Ping!
Jeugdige binnenlandse arbeidsmigratie. Personeel moet je lokken met unique selling points. Me dunkt dat Zeeland die heeft. Werkende jongeren zijn net toeristen, ze houden van strand en zee. Gooi wat velden vol met barakken en een disco. Beetje ver van het familietoerisme, ploegendiensten draaien en de rest van de tijd genieten van Zeeland. En let op, anders dan Polen komen ze later met hun gezin terug op het terras.

Nieuwe toekomst

2011-05-25T09:20:00.006+02:00

Niet-Zeeuwen denken soms dat de grens met België de Westerschelde is. Als Zeeuw kun je je dat niet voorstellen. En zeker niet als Zwingodin. Maar toch is het waar. En dat terwijl er zo’n paradijs ligt onder ‘de sloot’ die Westerschelde heet.

Hoezo paradijs, denkt de Zeeuw. Je kunt er niet meer komen met de boot, de tunnel is duur, een hbo-opleiding is er niet, evenmin als werk op niveau. Kinderen kunnen er naar school maar een beetje muziekschool is ver te zoeken en waar zijn de hockey-verenigingen, de disco’s, de kunstmusea en de hobbyclubs?

Toch zijn er voordelen: zeer goedkope huizen, een ontzagwekkend natuurgebied, geweldige mensen en een vrijzinniger sfeer dan in de rest van Zeeland. Bovendien zijn de leuke steden van Vlaanderen dichtbij. Agrumenten die Zeeuws Vlaanderen kunnen helpen krimp te bestrijden en nieuwe inwoners en bezoekers te lokken.

Eerder al bedacht men de onvolprezen term: ‘Landje apart’. Hetgeen door iedereen werd begrepen, behalve door de doelgroep. Namelijk: de niet-Zeeuws-Vlaming, die immers niet weet hoe ontzettend apart de mensen en hun land wel niet zijn. Ik kan u verzekeren dat ze zó apart zijn dat ze gerust hun eigen koninkrijk kunnen starten, maar je legt dat echt niet uit aan een buitenstaander van ‘boven de sloot’.
Waarna de organisatie ‘Uw nieuwe toekomst’ het licht zag. Die is in het leven geroepen door ‘gemeente, bedrijfsleven en instellingen’, en wil nieuwe bewoners lokken.

Aangezien ik geregeld verrukte Zwinbezoekers een migratie hoor overwegen, volgde ik 'Nieuwe toekomst' langdurig op twitter.

De berichtgeving van Nieuwe toekomst is bizar. (Was bizar, moet ik zeggen)De ene drugsoverval na de andere diefstal schetterde het universum in. Een recente greep: een steekpartij in Breskens, overlast voor fietsers in Hulst, dronkenschap in Groede en brandstichting in Axel.
Wonen in het paradijs onder de sloot lijkt een waarachtig avontuur. Aan de zwingoding is zelfs wel eens gemaild: wie zou dat nu denken dat in zo’n vriendelijk landje de criminaliteit zo hoog is?

Gelukkig heb ik als godin de genen van een journalist, en had ik weinig woorden nodig om uit te leggen dat nieuws relatief is. Wanneer er op een veilige plek - waar achterdeuren en fietsen soms niet eens een slot kennen - eindelijk een boef of een zatlap langskomt is dit wereldnieuws. In de randstad is openbare dronkenschap of diefstal met hier en daar wat drugs dagelijkse kost en dus geen nieuws. Zo min als een getrokken pistool of een fikkie hier of daar.
Dat er sprake is van nieuws, is een goed teken. Maar alleen voor de goede verstaander. Wie bedenkt het om NIEUWS als marketing te gebruiken?

Goed, als Zwingodin heb ik beperkte machten, beperkte krachten en eigenlijk geen invloed. Maar ik twitter en blog als een gek, en dat geeft wellicht burgers geen stem, maar godinnen wel. Want wat dacht je wat: Uw nieuwe toekomst twittert sinds kort uitsluitend vacatures en huizenaanbod.

Bravo.

Sfeertje in het Zwin

2011-05-24T23:09:00.004+02:00

Deze momenten... daar zou je het voor doen toch, om een godin te zijn. Dit zicht heb ik dagelijks. Is er een mooier bestaan?

Godinnenhaar

2011-05-24T23:06:00.005+02:00

Ik krijg de vreemdste, de mooiste en de leukste vragen! Vandaag: of mijn haren mogelijk uitvallen en glinsteren in de ochtendzon.
Ach lieve mensen, ik ben een zeegodin, MAAR: ik moet zeggen, deze haren zou ik zo willen hebben. Ze glinsteren inderdaad heel vlakbij mijn Zwin! Ze zitten in de bomen en de struiken op de dijk en ze zijn verrassend sterk.

Filmploeg in het Zwin

2011-05-24T22:55:00.004+02:00

Kijk, dit voltrok zich nota bene naast mijn nieuwe stek!!
De ploeg was van TV-Brussel.

Gouden doodskist

2011-05-11T09:25:00.003+02:00

Wat betekent de gouden doodskist in het Zwint?

Deze vraag kreeg ik per mail. Ik wist het ook niet, en gooide de vraag op twitter. Inmiddels per mail antwoord:

"Het Zwin, Het bizarre verhaal van een gouden doodskist" is groot werk in vier delen van Juliaan van Belle.(ken je die boeken?)
Die gouden doodskist is symbolisch bedoeld en staat voor de ondergang van het rijke Brugge, Damme, Aardenburg, Monnikerede, Hoeke en Sluis door de verzanding van het Zwin. De strijd tegen de verzanding heeft goud geld gekost.
In het boek wordt ook geschreven over de "Gouden rivier" en het Zwarte Gat waarmee de grote zeearm werd bedoeld.(Het Zwin.
Van Belle was journalist (B) en heeft (breedsprakig) de geschiedenis van het Zwin en eigenlijk de gehele Nederlands-Belgische geschiedenis beschreven.

Drie extra hulpkunstenaars

2011-05-05T22:16:00.005+02:00

Vandaag de laatste ernstige hersteloperatie achter de rug.Met drie hulpkunstenaars: Raaf, Mees en Rein.

Wederopstanding

2011-05-04T23:26:00.007+02:00

Ja, en dan komt er iemand die houdt van de Zwingodin en zorgt voor een paal. Wederopstanding beklonken. Begin juli!

4 mei-herdenking Retranchement

2011-05-04T22:20:00.003+02:00

Van een Zwingodinlezer kreeg ik de volgende foto's per mail, alsmede bijgaande tekst.

'Vanavond de herdenking in Retranchement bijgewoond. Orkest in zwart onder de kastanjeboom, kranslegging als elk jaar bij de gedenksteen. Er waren meer jonge mensen en kinderen dan oude mensen. Koffie en cake na. Het was mooi en sfeervol, als elk jaar.'

Acht chihuahua's in het Zwin met 1 baasje

2011-05-03T22:50:00.006+02:00

Vandaag kennis gemaakt met Janets achttal. Mooie titel.

De spelende kinderen keken met open mond toe hoe een stoet knuffelbeesten langs de vloedlijn hobbelde. Kwispelend en huppelend, buitelend en stoeiend liepen zij achter hun baasje Janet. Een soort levende kleine knuffel op batterijen, met moeilijke naam, wist ik, maar...
'Chihuahua,' hielp baasje Janet vriendelijk. Verslingerd aan haar achttal is ze. Dat een mens een hondje neemt voor de afleiding is te snappen, maar acht... Janet: 'mijn achttal is minder bewerkelijk dan 1 herder. Ze maken niets kapot, ze luisteren en zijn samen echt braver dan 1 andere hond.'

Op de vraag hoe ze er toe komt om niet 1 maar 8 honden mee te slepen in het leven antwoordt ze: 'Mijn vriendin fokt ze. En dan ben je er dicht bij, en bij elk hondje weer opnieuw verliefd...'

Janet komt uit Drenthe, en huurt een huisje nabij het Zwin. Niet lastig met 8 honden? 'Nee, bij de Blauwe Zeedistel (verhuurbureau, zwingodin) kan het. Ze kennen ons. Weten dat het goed gaat en er niets stuk gaat.'

Andre van der Veeke dicht speciaal over Zwingodin

2011-05-03T19:59:00.004+02:00

De dichter, eergisteren nog in het Zwin, ging er speciaal voor zitten. Om de helaasheid van mijn afwezigheid te bezingen. Per mail ontving ik op het adres zwingodin@live.nl het volgende gedicht. Mijn oren glanzen!

ZWINGODIN

Vanaf het duinpad zichtbaar de lege plek

Verder alles normaal:

geroezemoes van de zee,

dreiging van een vloed,

gedoe van lauwe roodverbrande lijven,

het knarsetanden van het zand

De gouden oren van de Zwingodin

horen niets, verbannen als ze is

Dichter in het Zwin: André van der Veeke

2011-05-01T22:46:00.004+02:00

Vandaag op bezoek in het Zwin: de dichter André van der Veeke. Schrijft begrijpelijke gedichten, door velen als een verademing ervaren in de Nederlandse literatuur. Hij bezingt weliswaar vaak het rivierenlandschap en zijn geboorteplaats Rotterdam, maar hij woont toch echt in Zeeuws Vlaanderen. En: fietste vandaag zomaar langs mijn paalhoofd. Hij schreef een charmant en gevoelvol gedicht over Cadzand.
Ook is hij hoofdredacteur (en oprichter) van het Zeeuws-Vlaamse literaire tijdschrift Balustrada.
Leuke man. Die graag fietst en verslingerd is aan taal. Hopen dat Het Zwin hem ooit inspireert!

Kijk ook naar het interview (video) met hem op de mooie literatuursite www.lezentv.nl.

Zonsondergang in het Zwin

2011-05-01T22:08:00.002+02:00

Elke dag een cadeautje van de schepper. Er zijn momenten dat ik hier, gezeten op mijn paalhoofd, en onderhand bejaard en bedaagd, mij afvraag: waarom is niet iedereen hier?

Eerste serie oren in het Zwin

2011-04-26T20:44:00.004+02:00

Mijn oren verspreiden zich in het Zwin. Serie 1 is geplaatst. Aan de kust, in het helmgras of naast een kwal...

Gouden oren rollen uit atelier

2011-04-26T19:52:00.008+02:00

Oren klonen, gouden oren nog wel. Misschien wat raar om over je eigen gouden oren te zeggen dat er sprake is van een gouden idee, maar waar is het wel. Ik hoor al zoveel beter! Ik hoor ALLES! Ze rollen nu in serie uit het atelier. Zelf ben ik nog altijd op de chirurgtafel... Eposcy op. Hieronder beeld van litteken. En oren....

Paddestoelen in Zwinduintjes

2011-04-26T18:06:00.005+02:00

Raadselachtig... aan mijn paalhoofd de vraag: Hoe komen er nu tussen het helmgras in die droge duinen en ook nog tijdens een droge periode PADDESTOELEN te groeien? Ik wou het eerst niet geloven, maar... ze staan er echt. Recht voor mijn neus, in het Zwin op de jonge duintjes. Wie o wie heeft de verklaring voor deze zwammetjes in het droge mulle zand?

Gouden oren in vol ornaat!

2011-04-25T21:21:00.004+02:00

Ze zijn klaar. En op mijn paalhoofd. Aangezien ik op straffe van 6000 euro even niet terug mag... maar let op, er volgt een wederopstanding!! Voorlopig hier mijn gouden oren.

Pasen in het Zwin

2011-04-25T20:56:00.005+02:00

Zo vol als de parkeerplaats achter mijn rug, zo leeg is het strand... wie o wie verklaart dat? Zwingodin natuurlijk. Het lijkt wel of het strand steeds groter wordt. Hoger en dus breder bij eb. Voor mijn ogen ontwikkelt zich een nieuw landschap, bestaande uit twee zandbanken. Krijg ik een dubbele rij duinen voor mijn ogen?
Achter de zandbanken een dal van grijze klei. Hetgeen tot vele zwartgrijze kinderruggetjes leidde...

Het begon vrijdagmiddag met een overvolle prullenbak. Na een tweet van de Zwingodin was dat probleem de volgende ochtend opgelost. maar het kan natuurlijk ook een telefoontje zijn geweest van een andere zwinliefhebber aan de gemeente sluis...

Aan mijn paalhoofd voltrokken zich nauwelijks dialogen. Het leek of iedereen tevreden was. In het atelier kregen mijn oren vorm. Kleien, gieten, verven, bladgoud. Volgende blog over mijn oren!! Ik merk nu al dat ze werken als een gehoorapparaat. Ik hoor de cmapinggasten van de zwinhoeve, ik hoor de terrasgangers van De zeemeeuw, ik hoor de dorpelingen in Retranchement, ik hoor zelfs de wandelaars richting Zwarte Polder! Lang leve mijn gouden oren.

Telefoon in West Zeeuws Vlaanderen

2011-03-31T16:07:00.006+02:00

Dramaaaaatisch, zegt een wandelaar. Verschrikkelijk, beaamt de ander. Luister naar mijn lachwekkende en krankzinnige verhaal, zegt de derde.
Wat is hier aan de hand?
Zwingodin spitst haar gouden oren.
Het onderwerp is de telefonische bereikbaarheid in West Zeeuws Vlaanderen. Op het strand zowiezo nauwelijks bereik, maar ik hoor toch geregeld toeristen mopperen dat ze ook op de camping geen mobiel bereik hebben, om maar niet te spreken over mobiel internet. Zonder wifi ben je in Zeeuws Vlaanderen in de aap gelogeerd, ook met een duur abonnement voor 'snel internet'. Zelf heb ik als godin bijvoorbeeld het duurste internetabonnement denkbaar (KPN), maar denk maar niet dat je hier het weerbericht kunt oproepen of het nieuws. Tergend langzaam. Je kunt beter naar de lucht kijken voor het weer, en beter van de natuur genieten dan van het wereldnieuws.
Tot zover mijn eigen wel en wee, ik sta hier voor drie mannen die een drama bespreken.
Een van hen is ondernemer en heeft in het paradijs (ofwel West Zeeuws Vlaanderen) een tweede huis. Ook hij heeft het duurste mobiel-internetabonnement van KPN maar daar kan hij dus niet mee werken. De andere man heeft Telfort, de derde is een belg. Die grinnikend luistert, want hij belt gewoon lokaal in Zeeuws Vlaanderen: de Belgische providers reiken tot ver over de grens.

Goed het drama. Meneer vroeg een jaar geleden naar de hoed en de rand, en hem was na dramatische verbinding in 2009 UMTS beloofd juni 2010. Maar in plaats van een verbetering trad een verslechtering op...
De vraag luidt dus of er nu wel of niet op korte termijn umts komt, alleen dan heeft het namelijk zin om dat dure abonnement te betalen. En, in het geval van meneer, om uberhaupt te proberen te werken in dit paradijs.

Ik moet zuchten, omdat hier zo vaak geprobeerd wordt mensen naar toe te trekken en de wervingscampagnes beperkt blijven tot www.uwnieuwetoekomst.nl (die twitteren over zeeuwse criminelen en drugsoverlast in terneuzen) of vage kreten als 'landje apart'. Maar wat immigranten nodig hebben is een beetje vrijheid om een huisje te bouwen en vervolgens verbindingen om je werk te kunnen doen. Om beide zaken bekommert niemand zich.

Meneer bood mij zijn correspondentie met KPN aan, om te publiceren. Hij had dus herhaaldelijk geklaagd over slechte verbinding in Zeeuws Vlaanderen, waarop hij te horen kreeg: umts in juni 2010.

Ofwel, klant kreeg in 2009 in juli deze mail:

Onlangs maakte u via de site voor Netwerksignalering melding van een probleem met de mobiele netwerkdekking van KPN. Onze technisch specialisten hebben uw melding onderzocht. Helaas kunnen wij het probleem op dit moment niet verhelpen.Zoals u van ons mag verwachten doen wij er alles aan ons netwerk constant te verbeteren. KPN heeft een nieuwe umts mast gepland in Cadzand. Vanaf de tweede helft van 2010 zou er verbetering in de bedekking moeten optreden.Uiteraard zullen we de locatie van uw melding blijven volgen. Wij hopen dat u uw klachten aan ons blijft melden.
Met vriendelijke groet,
Marco Visser
Directeur KPN Mobiel

Klant merkte de afgelopen zomer geen verbetering. Klant heeft wel een huis, en een duur abonnement, en mailt het volgende in september:

Ik heb een tweede huis op 4525 LX/1 waar ik vaak ben en ook vaak werk.In de tweede helft van 2010 zou op deze postcode in Cadzand Bad umts-dekking moeten zijn, is mij toegezegd door KPN. Maar die is er nog steeds niet.(..)

Precies een maand later krijgt hij de volgende mail van KPN:

Naar aanleiding van uw e-mail heb ik nogmaals een melding geplaatst om te onderzoeken wat de reden is van het verminderde netwerk bereik. De doorlooptijd van de desbetreffende afdeling is 30 werkdagen. (...)

Dit bericht wordt gevolgd door een geautomatiseerde mail:

U heeft recentelijk een verzoek ingediend voor persoonlijke ondersteuning van onze klantenservice. Hieronder staat een samenvatting van uw vraag en ons antwoord.Bedankt dat u van onze service gebruikt hebt gemaakt.

Na meer dan dertig dagen mailt klant:
Ik heb het even uitgerekend, maar volgens KPN's eigen normen zou ik gisteren antwoord moeten hebben gekregen op mijn vraag. Die luidde: Vorig jaar is mij per mail toegezegd dat tweede helft 2010 umts beschikbaar zou komen op 4525 LX. Dat is niet gebeurd. Ik wil graag:
1. Weten waarom niet
2. Weten wanneer dan wel
3. Weten hoe KPN mij gaat compenseren, want ik heb een extra snel data-abonnement genomen om daar regelmatig te kunnen werken, dat op veel plaatsen werkt, maar op die bewuste postcode dus niet.

Antwoord KPN:

Ik kan u enkel verzoeken de doorgestuurde klacht van mijn collega af te wachten. De desbetreffende afdeling neemt een beslissing omtrent een eventuele coulance.

Gevolgd door weer een nieuwe mail:

U heeft recentelijk een verzoek ingediend voor persoonlijke ondersteuning van onze klantenservice. Hieronder staat een samenvatting van uw vraag en ons antwoord.

Dit nu is dramaaaaatisch. Waarom? 'Omdat die mensen aan de telefoon niets weten, en mensen die wel iets weten niet antwoorden' gromt klant, die helaas niet kan gaan werken maar wel graag hier wil blijven omdat het zomer wordt dit weekend.

Maar, zegt de aandachtig luisterende Belg, je krijgt nu antwoord op een beslissing over een coulance. Maar jij wilt geen euro's retour, je wilt weten wanneer er echt umts komt.

Misschien wel nooit, sombert klant. Hoe is het toch mogelijk dat een regio die geografisch geisoleerd is erin slaagt ook nog qua netwerk geisoleerd te zijn? Ze zouden juist voorop moeten lopen hier....

Zwingodin roept allen op: hoe krijg je bij KPN een MENS aan de telefoon, die iets WEET en ook ANTWOORD geeft? Ik heet natuurlijk geen Youp, maar misschien zijn er toch aardige mensen die mee willen denken ....

Witte laarsjes, leren slippertjes en klei

2011-03-13T16:21:00.004+01:00

'Hopelijk gaat dit nog weg.'
Een dame met spierwitte bontlaarzen (hoe krijg je ze zo wit als je je ophoudt in het Zwin) staart met een vies gezicht naar kleiafzetting op het strand. Het idee, klaagt ze, dat je daar doorheen moet.
Zwingodin geeft nooit commentaar, en ook ditmaal zwijg ik. Gelukkig zegt haar man wat ik denk: stel je niet aan. Wat is er erg aan een beetje klei. Akelig voor de witte laarsjes? Maar nee, de dame denkt aan de zomer. Dan wil ze zonnen en zwemmen en niet glibberen door de klei. Weet je wel hoe duur haar leren teenslippers zijn? Manlief grinnikt. Ik draag je wel.

Zelf hoop ik op nog meer klei. Hoe minder sophisticated het Zwin, hoe minder dames met nagellakteentjes, bontlaarsjes en merkpadpakjes. En het idee dat er op de zandvlakte slikken en schorren ontstaan is geweldig...

Hoewel: iedereen welkom. Bij de Zeemeeuw is een design-douche naast het paviljoen. Dames met leren teenslippers: zie toch hoe mooi klei is...

Drie schoonheden op het strand

2011-03-13T16:12:00.001+01:00

Ida, oppas van drie labradors in het Zwin. Labradors eerder gespot, Ida niet!

Hersteloperatie godin 1

2011-02-24T22:06:00.002+01:00

Windstil, waterzon. Daar ging mijn sokkel... Richting atelier. Weest onbevreest, ik blog en twitter voort, via mijn eigen watergeesten.... Ik hoop dat ik zo snel mogelijk hersteld ben!

Zwinwandelaars in het Belgische Zwin

2011-02-21T17:54:00.003+01:00

Steek ik mijn nek uit, dan zie ik doorlopend groepjes mensen die achter een gids aan drentelen. Kennelijk de moeite waard! En als godin beschik ik over een verrekijker en ik weet dus hoeveel verborgen schatten er in het Belgische deel zijn... Geen lamsoor nu, geen bloeiende zwinbloemen, geen brandende zon maar... Zwinvlakte. Schoonheid in de winter.

Piet Jansen: onderweg naar rijkdom

2011-02-05T21:54:00.006+01:00

Helemaal geen mens te bekennen in het Zwin in de ochtend. Alleen... Piet Jansen. Piet Jansen zie je doorgaans aan de waterlijn met netten en touwen, of over de grens enthousiast in de weer met een groep wandelaars (hij is ook natuurgids). En heel af en toe zie je hem ook met een grote schotelzwaaier, een serieuze metaaldetector. Niet zozeer op zoek naar historische vondsten, maar eerder naar 'alles' dat de hedendaagse mens achterlaat in het Zwin. En dat zijn vooral ringen en munten. (en blikjeslipjes natuurlijk).

Piet vond eerder al de zoekgeraakte trouwring van Anno, afelopen zomer. Weliswaar na urenlang schotelzwaaien, maar hij vond het toch maar. Vandaag staat hij er in een vestje bij. Beetje koud, toch, met de storm die hier waait.
'Veel te koud. Ik dacht het wordt tien graden. Lekker zonder jas naar het strand.' Sja, als Zwingodin weet ik dat wel: met harde wind zeker vijf graden van de temperatuur aftrekken... zou Piet, Bressiaander, toch moeten weten.... Hij laat zijn vondsten zien. Brede lach.

Storm in het Zwin

2011-02-05T21:19:00.005+01:00

Wind is net muziek. Ze zwelt aan, zorgt voor resonantie in de lucht, neemt af in kracht, en even later rollen de zware bassen weer over je heen. En tussendoor dan even die bijna angstwekkende stilte.
Vandaag in het Zwin een grandioos concert. Met fantastische beelden, in het concertgebouw moeten ze onverwijld over op de beamer. Stuivend zand, helmgras met de vleug richting noorden en heel af en toe een paar mensen. De armen wijd, wachtend op de windstoten en dan met kleine sprongetjes voorwaarts, een zandbui in de rug. Van zuid naar noord. Mama ik vlieg!

Het beste idee van vandaag: de weekend-winterbus langs de kust. Want zie maar eens per OV van Breskens terug te komen naar meer zuidelijke regionen van Zeeuws Vlaanderen waar je eigen auto staat... Dat teruglopen over het strand geen optie is heb ik hier zelf gezien. Of beter: niet gezien. Alle mensen liepen van zuid naar noord, om in de luwte van de dijk terug te lopen.

En wie Breskens haalde en terug wilde was veroordeeld tot de taxi...

Tyvek als huid

2011-02-03T11:25:00.002+01:00

Voor de hersteloperatie van de zwingodin EN voor mijn nieuwe beeld
Alledeske heb ik ontdekt: het materiaal tyvek.
Na een paar weken experimenteren met 1. Tyvek-stof (van de vliegeniersjassen, de lelijke tassen en de artquilts van textielkunstenaars) en 2. tyvek-papier (van de enveloppen) weet ik de oplossing. Tyvek verhitten en beschilderen. Of andersom. Wat een ontdekking.

Nou is Tyvek zelf niet zo'n ontdekking: het staat bekend als supersterk materiaal. Enveloppen scheuren niet als ze van tyvek zijn, de jassen en tassen zijn lekker sterk. Maar dat je er een beeld van kan maken, dat is nou weer niet zo bekend:)Wat een schitterende effecten!

Het textiel-tyvek heb ik afgekeurd wegens puntjes en rasterpatroon: net even te industrieel. Het tyvek-papier van de enveloppen werkte veel beter. Enveloppen stukknippen dus maar. Maar na een paar enveloppen leek me dat te duur en niet nodig. Google bracht de oplossing, want stuurde me in de browser naar het grote bedrijf Oce, alwaar ik tussen alle ingewikkelde papiersoorten een rol tyvek-papier van mijn gading dacht te vinden.

Wat volgde was leuk.
Eerst alleraardigste mailtjes van Irma, die een klantnummer gaat maken en me uitlegde dat tyvek toch nog wel structuur had en of ik niet beter polyester kon nemen als ik in de print geen structuur wilde zien. Maar toen ze begreep wat ik wilde snapte ze dat ik echt de rol tyvek moest hebben, en bestelde ze mijn rol, met de complimenten voor al mijn beelden.
Vervolgens werd ik door een alleraardigste Oce-mevrouw gebeld die een printer wilde verkopen. Huh, printer, ik heb een laserprinter en die is al jaren trouw, dus... maar dat kwam door de bestelling van de rol tyvek, lekker breed, dat vraagt om een brede, dure, geavanceerde printer... en zo te zien had ik die nog niet bij Oce gekocht... Ik legde de verkoopmevrouw uit dat ik de hoogwaardige papiersoort onder de heatgun leg en bovendien in de meest bonte kleuren verf zet, en niet in de printer stop, waarna ze me succes wenste...
Irma stuurt nu de Tyvek op.
Overigens heeft de Oce-mevrouw me WEL aan het denken gezet. Ik kan natuurlijk ook wel geprint tyvek gebruiken. En dan beschilderen. Ergo: ik kan afval-tyvek hergebruiken. De vraag is nu welke maatschappelijk verantwoord ondernemende tyvekgebruiker wil zijn afval afstaan aan een kunstenaar??

Enfin, eerst maar eens foto's nemen van alle proefjes.

Doorzettende dooi in het Zwin

2010-12-22T22:47:00.001+01:00

Mist en lichte dooi in het Zwin

2010-12-21T22:56:00.002+01:00

Schimmen in het zwin

2010-12-21T22:52:00.002+01:00

Voor mijn neus experimenteerden mensen met een camera en hun silhouetten.

Vervlogen tijden in het zwin met sneeuw

2010-12-21T22:40:00.003+01:00

Veelbesproken roestboom wordt beauty met sneeuw!

sneeuw en zon 3

2010-12-21T22:22:00.003+01:00

sneeuw en zon 2

2010-12-21T21:42:00.002+01:00

Sneeuw met zon 1

2010-12-21T21:36:00.003+01:00

Als de zon dan ook nog schijnt... 30 cm sneeuw, nul graden en zon.

Sneeuw in het Zwin 3

2010-12-19T21:51:00.001+01:00

Sneeuw in het Zwin 2

2010-12-19T21:40:00.002+01:00

Mijn iphone kon het prima aan en de godinnenhandjes bevroren niet.

Sneeuw in het Zwin

2010-12-19T21:08:00.004+01:00

Waarom naar de alpen? Het Zwin biedt alles wat je wil. Grote sneeuwvlakte, spannende waterpartijen, hellingen voor snowboards en slee, en met langlaufskies is het ook al feest. Alleen... er was vrijwel iemand.

All about Art

2010-11-26T13:43:00.004+01:00

Allemaal proberen, het is een must-have: All about Art & Scenery
Discussie aan mijn sokkel over tijdschrift All about Art. Een toerist blijkt dit tijdschrift in zijn huurhuis te hebben aangetroffen.
‘Leuk, allemaal flitsende jonge mensen’, is het (niet heel concrete) commentaar.
Mmm, gnuift haar gezelschap, een oudere heer met zo’n jas met rugplooi. ‘Alsof dat een voorwaarde is voor goede kunst.’
Waarna zich een discussie ontspint die nergens over gaat, met de portee dat jonge mensen echt nog een hoop moeten leren alvorens het meesterschap te bereiken.

Ik moest zuchten. Wanneer gaat deze discussie nu eens verder. Ja, boven de vijfig mag je best Corneille ‘moderne kunst’ vinden, dat is het ook, maar hij (de rugplooi) had ook kunnen zeggen: laat eens zien en waar gaat het over. Niet over de art bubble? Nou dan moeten we het proberen.

Dus maakte ik die opmerking maar. Laat eens zien, dat tijdschrift. Want in het Zwin, of althans nabij het Zwin, kom je dit soort tijdschriften natuurlijk helemaaaaal niet tegen. Helaas. Beneden de rivieren is het tobben met bijzonder leesvoer, maar beneden de Westerschelde al helemaal. Waarom stuurt de uitgever niet een stapeltje naar de kiosk in Cadzand? In winter en herfst heb je je doelgroep… natuur en kunst ligt niet ver van elkaar in marketingtermen.

Maar dat terzijde. Toerist was zo goed niet of bracht het nummer van ‘All about Art’ de volgende dag mee. Ik was benieuwd. Jongen mensen dus. En zou het blad lekker leesbaar zijn? Fris? Anders? Jonger? Daar denkt een mens – godin - dan aan. Want Tableau en Kunstbeeld behoren weliswaar tot mijn leesvoer, maar een tikkeltje frissigheid in de branche zou wel leuk zijn. Net ietsje minder pretentieus, een beetje verstrooiend en toch onderhoudend… En vooral wat gedurfder en brutaler. Scenery van kunstenaars ook welkom, stukken beter dan de scenery van kunstliefhebbers. Geen rugplooi maar arty looks!

Ja echt, arty looks in dit blad. Eh… een recept! En een feuilleton. Ja, die is leuk zeg, vernieuwen door ouderwets te doen! De bedenker hiervan moet rond de dertig zijn, schat ik. Retroretroretroretro, help, retro. Soms ben ik best trots op het idee dat er in de jaren vijftig, zestig, zeventig, tachtig en zelfs ook later niet iemand of iets op een paalhoofd zat. Soms heb ik echt de behoefte om over het water te zingen: klijk naar mij, ik ben mooi en ik ben van deze tijd en ik ben niet retro… Maar wel ego, zegt de lezer nu natuurlijk, want ik ging bloggen over een gek en leuk blad.

Inhoudelijk geen intellectuele hoogstandjes maar daar zijn andere bladen voor. Wel heel aantrekkelijk, mooi beeld, inspirerend voor kijkers maar vermoedelijk juist ook voor makers. Een kunstglossy voor kunstenmakers en hun bewonderaars! Veel van die hp-detijd-woordjes erin (curieus!) en een licht-ironische toon en een artikeltje over dresscode voor kunst-events.

Persiflage op de glossy’s? Lichte twijfel bevangt me. Want van onorthodoxe geesten zou je toch ‘no codes’ verwachten, maar hier blijkt een mooi staaltje van het lopende mode-onderzoek van o.a. Artez Arnhem: wie zegt niet aan mode te doen, is juist heel erg bezig met uiterlijk! Niks no codes, juist dwingende dresscodes voor hen die ‘anders’ zijn. Zo bezien is het een heel aardig bladonderwerp. Waarbij ik dan toch de analyse mis. Iets meer achtergrond maakt het echt niet saai. Er zou best een ironische column bij kunnen met informatie over dat mode-onderzoek. En over de codes van hen die schijt hebben aan codes en eh… ‘currieuze accessoires’ dragen. Er is namelijk vrij veel te zeggen over de dress code van kunstenaars of mensen uit de kunstwereld. Beetje meer diepgang graag!

Dat de subtitel ‘& scenery’ is (je krijgt dus informatie over kunst EN de kunstscene…) wil hoop ik niet zeggen dat de analyse in de kast moet. Dat is een veel te moderne gedachte. Doe dan echt retro. Vroeger hadden we nog analyse. Want retro en populisme, als dat doorzet, daar moet je toch niet aan denken.

Hoofdredactrice zou Sophie di Semur zijn. Sophie di Semur? Sophie di Semur. ik ken de schrijvende wereld goed maar heb nooit gehoord van deze ster, die absoluut talent heeft. Dat is eh... curieus. Op facebook is haar portretfoto een stel pumps. Verder niks te bekennen. Daha, hoofdredacteur zijn, niet al te oud, en onvindbaar op het web, dat is zelfs voor een godin te simpel. Ontmoet ik hier een ander personage in medialand? Aangenaam te ontmoeten Sophie! Kom eens langs! Virtueel dan, want een reis naar de natuur, onder de Westerschelde helemaal, is je vast te ver. Dresscode is hier vooral goretex of ski. (Soms ook rugplooi trouwens.) Graag ontvang ik je ook in mijn social-medialeven (dat heb ik nodig, ik sta hier anders veel te eenzaam in de natuur).
Er gloort een schrijversnaam. Nee, die zeg ik niet… Drie keer googlen en je heb ook de moeder van de Zwingodin ook te pakken. Dat ontmythologiseert. Dus, hartelijk welkom in het Zwin, Sophie. Ik heb een mobiel met internet hier in dit paradijs, dus kan prima mailen, chatten, twitteren, skypen, ook met Londen.
Eerst eens lezen, dat blad.
Vervolgens.
Was ik de hele namiddag uitgeschakeld en deerde mij het dramatische weer voor en achter mijn paalhoofd in het geheel niet meer. Wat een geweldig nieuw product en wat jammer dat de distributie niet zo bie is… Dacht ik.

Gelukkig ben ik voor een godin nogal wired en na enig zoekwerk begreep ik dat er sprake is van een artistieke wijze van marketen. Of nu ja, artistiek, anders dan anders, met minder budget maar wel inventief…. De uitgever probeert er een soort ‘must have’ van te maken. Leuk idee. Werk er graag aan mee.
Dus dan maar niet naar de kiosk in Cadzand, beste uitgever, of beste virtuele Sophie, maar een stapeltje naar diverse vakantiehuisjes (wel in het iets duurdere segment natuurlijk…), en weetje, vergeet Knokke niet. Zo’n geinig blad vinden ze wel wat hoor, die dikke nekken uit Vlaanderen houden wel van iets dat curieus is! En ze willen allemaal gaarne jong zijn. En dan kun je het nog verkopen ook, dat lukt natuurlijk wat minder bij de zunige Zeeuwen. Nog een marketingtip: een abonnement naar Zwingodin. Dan deel ik die uit aan elke geïnteresseerde zo aan mijn paalhoofd die een beetje scenery-like oogt.
Maar by the way Sophie, wanneer komt de tweede Art&Scenery? (bekt lekkerder eigenlijk).

Voor informatie over de uitgave: klik hier!

Uit de mail aan zwingodin

2010-11-26T13:27:00.003+01:00

Hierbij een greep uit de vele mails aan zwingodin@live.nl:

'Het bovenlijk (mooie vertikking, bedoeld is vermoedelijk bovenlijf, zwingodin)gaat toch wel terug??? Het was zo verschrikkelijk leuk dat er iets herkenbaars en aparts is in dit gebied!!'

'Je kunt het best repareren hoor, neem goede polyester. Nog wat extra fossielen en klaar. We genoten er erg van, vooral ook van de berichtgeving. Ik denk dat het beeld echt logo-potentie heeft. Want die kaart die veel mensen opstuurden als vakantieherinnering is nu al bekend! Het vrijheidsbeeld van Zeeuws- Vlaanderen...'

'Zal ik komen helpen met herstellen?'

'Het is echt iets om over te praten vooral omdat je in de zomer veel berichtjes had over wat er gebeurde in het zwin. Na mijn vakantie vond ik dat heel leuk om in te loggen.'

'Ik heb heel veel Duitsers gezien die met een papier in de hand op zoek waren naar Die Gottin'. Zou het in een Duitse folder staan?'

'Ik ben erheen geweest om een schets te maken van de zee en dit beeld. Het leuke is dat het zo geintegreerd is. Helemaal natuur.'

'Als je nu toch in de revisie gaat, laat dan het paalhoofd onder de sokkel ook sokkel zijn. Want bij laag water zie je de overgang van paalhoofd naar sokkel. Ik zou het mooier vinden als de sokkel doorloopt. Met die fossielen moet dat kunnen toch.'

'Wij hebben vastgesteld: Zwingodin is een 'landmark'. Echt heel eigen zo in Zuid-Nederland. Een goede keus van de gemeente om dit zo te laten doen!' Of is hoort dit bij het waterschap?'

Noot Zwingodin:
Dit is een greep uit de vele reacties en is representatief. Er is wel tien keer hulp aangeboden, waarvoor dank (en wie weet ik mail graag terug...), zes mails gingen over logo-potentie, en alle mails waren positief.

Dank allen!!!

Zwingodin overleden in de nacht van 12 november

2010-11-13T20:34:00.004+01:00

Op zondagochtend 13 november is het stoffelijk overschot van de zwingodin aangetroffen in het Zwin. Haar billen sieren nog het paalhoofd, maar buik, borsten, armen en hoofd lagen dramatisch verwond op het strand. Met name de elleboog was ernstig verbrijzeld. De losse onderdelen zijn direct naar het atelier gebracht. Of reanimatie op korte termijn mogelijk is, is nog niet duidelijk.

Eerder waren er wel getuigen van vernieling van een zwingodin-bordje, door twee jongens op fietsen. Nadat de mobiel van de zwingodin gereset was, het overlijdensbericht getwitterd was, verschenen er tal condeolances op het sociale netwerk. En: suggesties dat er sprake moet zijn geweest van vernieling. Immers: gistermiddag was er niets aan de hand, en het was zelfs even windkracht 10.

Vanochtend in alle vroegte bleken de tweets van de Zwingodin niet meer aan te komen in het sociale netwerk. Ook op facebook bleef het stil. De gouden mobiel van de Zwingodin leek uitgevallen. Er was niet direct onrust, aangezien gisteren na de ergste storm nog een inspectie plaatshad, en de zwingodin windkracht negen kranig leek te doorstaan. Tussen dat moment van inspectie en vanochtend vroeg moet ze van haar sokkel geslagen of gewaaid zijn.

Want dat is natuurlijk de vraag: is de zwingodin vernield of als gevolg van de zware storm overleden?

Er was vanochtend 1 voetspoor dat door de blubber naar het betreffende paalhoofd liep. Het tij spoelt voetstappen weg, dus dat voetspoor moet van vanochtend heel vroeg zijn gweest, vanaf een uur of 8 a 9 moet het mogelijk zijn geweest die sporen te maken. En de lichaamsdelen werden enkele uren later pas aangetroffen.
Er is echter geen enkele aanleiding te denken dat deze persoon de godin vernield zou hebben. Op de lichaamsdelen zijn geen sporen van een scherp voorwerp gevonden. Het middenrif is gebroken ONDER de natuurlijke breuklijn (de godin is in twee delen aangevoerd en ter plekke op het paalhoofd aan elkaar geboetseerd)met zeer sterke epoxy. Niet de tussen-epoxy maar de epoxy van de onderbuik is gescheurd, en de godin is gevallen in de richting van de wind. Dit wijst erop dat een rukwind de vermoedelijke aanleiding was van de scheuring. Alleen een lang touw zou hetzelfde effect kunnen hebben, maar dit scenario klopte niet met de voetstappen.

Deze lijkschouwing en analyse is verheugend: het zwin is een paradijs waar vernielzucht niet thuishoort.

Inmiddels is gebleken dat de mobiel van de zwingodin onbeschadigd is, en zij dus low key kan doortwitteren. Dat de zwingodin zal herrijzen staat al vast - of zij daarvoor donororganen nodig heeft, moet nog blijven.

condoleances kunnen via mail: zwingodin@live.nl, hieronder, of anders op twitter: www.twitter.com/zwingodin.

Wie niet twittert maar toch de laatste tweets wil lezen kan terecht op www.zwingodin.nl.

Ik heb de storm overleefd!!

2010-11-12T20:51:00.002+01:00

Ik blijk windkracht 9 aan te kunnen. Niets aan het handje met mijn huidje...En woest dat het was! Alleen het bord dat door mijn maker aan het Lionsbord hing (sponsor plankier)is gesneuveld... heb gauw gemaild naar mijn creator om het op te laten ruimen. En nu maar hopen dat de Lions zich melden want ik zou wel graag een beetje stevig bordje....

Wandelende duinen en oppersing

2010-11-12T20:46:00.002+01:00

De Herdijkte Zwarte Polder is later gereed dan verwacht. Dat komt door opbollende duinen en eh... oppersing. Oppersing? Op-persing. Spannend. In elk geval komt het neer op wat kinderen graag doen, beetje zand spreiden en daarna weer bij elkaar graven... Als godin juich ik e.e.a. wel toe, voor zover de boel is heraangelegd (bij groede) is het allemaal schitterend gelukt.
Hieronder in meer parlementaire taal (het bericht van Emmilie van de kustversterking) het verhaal over vertraging wegens oppersing.

Kustversterking Herdijkte Zwarte Polder later klaar

De kustversterking bij de Herdijkte Zwarte Polder zou volgens planning op 1 november van dit jaar klaar moeten zijn. Er is al veel werk gedaan, maar helaas is nog niet alles afgerond. Som-mige onderdelen kosten meer tijd dan verwacht. Aannemer De Feijter gaat er nu vanuit dat het werk in maart 2011 klaar is. Het waterschap en de aannemer doen er alles aan om de overlast voor de omgeving te beperken.

Waarom vertraging?
De grootste vertraging komt door de 700.000 m3 zand dat op het strand is gelegd. Het was de bedoeling om op één plek een hoge bult (depot) te maken, waarvan later het nieuwe duin en strand gemaakt kon worden. Helaas ontstond er oppersing tijdens het aanleggen van het depot. Dit betekent dat het extra zand zoveel druk geeft op het duin, dat er een stuk verderop grond omhoog komt. De aannemer heeft daarom het zand in een andere vorm neergelegd. In plaats van een hoge bult, is het een breed en laag pak zand geworden.

Het heeft extra tijd gekost om het zand over een groot stuk duin neer te leggen. En omdat het nu zo verspreid ligt, kost het straks ook weer extra tijd om van het zand mooie duinen te maken. Ook aan andere onderdelen kon nog niet begonnen worden, zoals het inplanten van het helm en het aanleggen van de paden. Dit schuift nu allemaal op.

Wat merkt de omgeving ervan?
Het waterschap en de aannemer proberen ervoor te zorgen dat de omgeving weinig merkt van de vertraging. De tijdelijke omleidingsroute blijft wel nog gelden, maar het vervoer over de weg zal een stuk minder zijn. De aannemer rijdt binnenkort het laatste klei naar het werk toe, verder is het rustig met transport. Op het strand is wel veel te zien. Daar gaan machines binnenkort aan de slag om het zand naar de juiste plek te brengen. Het gebied waar wordt gewerkt op het strand, blijft vanwege de veiligheid nog afgesloten. Tot slot moet onder andere het fietspad en de platberm (onderhoudspad van de dijk) nog geasfalteerd worden.

Verwende prinsesjes in het Zwin

2010-10-28T21:30:00.004+02:00

Dat verzuurde mens komt uit de vorige eeuw! klonk het vanochtend vroeg al. Ik spitste mijn gouden oortjes. Veel mensen komen immers uit de vorige eeuw, maar aan de lading van deze woorden te merken was hier heftige verontwaardiging in het spel. 'Het mens' bleek Elma Drayer, gisteravond te gast bij P&W

En dat de wandelaars in het Zwin ook Pauw en Witteman kijken! Nooit zo veel discussie gehoord voor mijn paalhoofd. Eerder al (met Beatrix als Opzij-koningin en de bijbehorende saaie damespraatjes was P&W gesprek van de dag bij mijn paal, maar nu opnieuw, en ditmaal niet wegens slaapverwekkende damespraat maar... vanwege 'reactionaire onzin' - ook al zo'n schot.

Ik heb mij enorm vermaakt met al die standpunten. Een ding is duidelijk: geen vrouw die het item zag laat de kwestie onberoerd. Da's toch te waarderen in de heren EN ze hadden een verstandige, redelijke en prettige wederhoor op de verhitte Drayer.

Voor de niet-kijkers: Elma Drayer schreef een boek met de titel 'Verwende prinsesjes' en bij P&W kwam ze uitleggen dat ze daarmee de Nederlandse vrouw bedoelt die het vertikt om keihard te werken, een parttime baan genoeg vindt en verder heel tevreden is. Verwend, vindt Drayer, en stelt arbeidsplicht voor.

P&W deden er een schepje bovenop door uitermate suggestieve filmpjes aan elkaar te monteren van vrolijke jonge vrouwen, veelal in speeltuinen of achter duwbakken, die echt nog wel wat anders in het leven zoeken dan opslokkend werk.

Enfin, aan mijn sokkel gemopper en gebries, en ik presenteer u zonder veel conclusies een bloemlezing. Elma Drayer kwam er niet zo best af - maar het kan zijn dat het Zwin liberalen aantrekt:)

Standpunt 1: 'Mijn man werkt 5 dagen en ik 3, we hebben drie kinderen en drie uurtjes huishoudelijke hulp. Het is enorm pezen om die molen draaiende te houden, en die grap van Pauw dat ik genoeg tijd zou hebben om dat boek nog te lezen is idioot. Weet hij wat het is om 's ochtends 1 kind naar de creche en twee naar de basisschool te brengen, met volle trommels en de juiste gymkleren, en dan op woensdag al die kinderen naar hun clubs te krijgen met schone sportkleren en de juiste instrumenten, en dan moet er cito geoefend worden, en iets te eten is ook wel fijn. Het is pas verwend om op tv te ginnegappen over vrouwen, verwende prinsen zijn het die twee mannen!

Standpunt 2: 'Werkplicht voor vrouwen... is zij van de partij die ook fietshelmen in de achtertuin verplicht stelt? Veiligheidsriemen in bed misschien?

STandpunt 3: 'Als er zoveel parttime werkende vrouwen zijn, die ook nog tevreden zijn, wat is dat eigenlijk het probleem? Als die vent er vandoor gaat kunnen ze toch eenvoudig meer gaan werken omdat ze niet uit het arbeidsproces zijn geweest? Hoezo is het verwend om tevreden te zijn? Elma is een calvinist!'

Standpunt 4: 'Die Elsevierdame met haar grote verbaasde ogen keek precies zoals ik me voelde: lichtelijk verbaasd over zoveel opwinding. Er is toch alle reden om tevreden te zijn als vrouwen zelf tevreden zijn? De vrouwen die in armoede vervallen zijn niet de vrouwen die drie dagen werken en onverhoopt scheiden.'

Standpunt 5: 'Het leek even of we in de tijd terug waren en ik een dolle mina zag... Ik ben zo'n vrouw die niet werkte en mijn man ging dood. Toen ben ik alsnog gaan werken. Dat lukt best hoor, zeker in de zorg.'

Standpunt 6: 'Die Drayer heeft verdraaid gelijk, ik ben ook iemand die opeens met de gebakken peren zat. Tweeling van 1, man met een ander ervandoor. Maar dat lag meer aan het feit dat hij weigerde nog bij te dragen, niet aan het feit dat ik niet werkte, dat deed ik gewoon, vier dagen. Verwend? Ik dacht het niet...

Standpunt 7: Hoe komt Drayer erbij dat een gezin runnen verwend is? Dat is echt harder werken dan een kantoorbaan!

Standpunt 8: Dat gekakel over creches... Daar is nog wel bij te werken. Maar met drie kinderen tussen de 8 en 14 jaar heb je gewoon tijd nodig om hen te begeleiden. Dat kun je aan de bso overlaten, maar als je het nu leuk vindt om er zelf bij betrokken te zijn? En met drie dagen toch rondkomt al is het krap? Waarom moet ik meer werken als ik mijn kinderen wil begeleiden? Raar standpunt.

Standpunt 9: Ik heb een halve baan en heb netto veertienhonderd euro. Daar red ik het prima mee. Ik heb geen kinderen, en de rest van de tijd besteed ik aan mijn hobby's. Wou iemand mij dat verbieden? Dat lijkt me te zot voor woorden!

Standpunt 10 (in gesprek met 9): Dan verdien je wel een stuk meer dan ik... Met een halve baan zou ik de duizend euro niet halen, en echt niet rondkomen. Daarom werk ik vier dagen. Maar als ik meer zou verdienen, zou ik minder werken. Ik studeer namelijk filosofie. En dat schiet dan lekker op. O hee, je mag je van Elma ook niet ontwikkelen?

Standpunt 11. Ze heeft gelijk. In Nederland willen de meeste vrouwen zich gewoon niet rotwerken. Het zou mooi zijn als dat iets veranderde, dan is de werkvloer meer in evenwicht. Dat ze zichzelf minder kwetsbaar maken is dan mooi meegenomen.

Standpunt 12 (in gesprek met 11): Zou het niet gewoon wat tijd nodig hebben? In twee generaties heeft er een aardverschuiving plaatsgevonden in onze cultuur.

Standpunt 13: 'Waarom verplichten we de mannen dan niet om wat rustiger aan te doen? Dan zijn de kansen gelijker, zijn de mannen ook tevredener, want wie wil er nu niet wat extra vrije tijd om bij zijn gezin te zijn?'

Standpunt 14: Drayer vergeet dat de oma's van tegenwoordig werken en dus niet meer zoveel kunnen oppassen. Dat maakt heel veel anders! Dat was 1 generatie heel prettig.

Standpunt 15: 'Mijn kinderen zijn het huis uit, en mijn man maakte een klapper. Nu werken we allebei niet meer. Het is heerlijk, we reizen, we lezen, we sporten, en we passen op onze kleinkinderen. En dat is verwend? ZE is jaloers!'

Op dit moment kreeg ik zelf als godin een intens gevoel van tevredenheid: wat is het toch heerlijk om zo te verslaggeveren en al die meninkjes te horen. Soms vraag ik me af of ik erdoor verander. Immers, elke deskundige weet dat een mens verandert als gevolg van invloeden uit de omgeving. Geldt dat ook voor mij?

Als godin mag ik niet stemmen maar zou het mogen, dan stemde ik links. Dacht ik. Na deze uitzending en al die boze dames (en een enkele sussende heer) kom ik tot de conclusie dat ik in de grond liberaal ben. En het idee dat iemand een ander wil verplichten tot arbeid gaarne wil bewaren tot het zorgtekort een feit is.

Goede les vandaag. Ook al voor mijn hele verschijning. Want dat was toch de opzet. Hoe verandert een personage als gevolg van interactie. Reageert!

mijn lakbeurt is mislukt

2010-10-21T22:09:00.003+02:00

Dat is ook wat: eerst een studie gemaakt van welke lak mijn huid nu het beste zou beschermen tegen de komende winterkoude - lukte het niet om het trapleer naast mijn sokkel te krijgen VOOR het hoge tij. Lukt wel, dacht ik zelf ook, het water was nog tientallen meters verder. Maar de spuitbus was nog niet uit de tas of het water rolde op mij af, harder dan op andere dagen. En de onderhoudsploeg moest nog rennen met ladder en al om geen natte voeten te halen. Want: het Zwin is een dynamisch landschap en voor mijn voeten heeft zich een zandbank gevormd. Dat betekent bij wassend water dus een eilandje. Zie je het spoor van het trapje?

Kleine bezoekers

2010-10-21T21:59:00.004+02:00

Na de meeuwen nu ook: lieveheersbeestjes EN kwallen... Die blauwe had ik met deze effen aanblik nog niet zo gezien... Veel mensen stonden erbij te juichen. Kennelijk is een bijzondere kwal heel opwindend.

Vernielingen in het Zwin

2010-10-21T21:43:00.002+02:00

Gespot in het Zwin: twee vervelende jochies op fietsjes die in een noodgang langs palen en borden fietsen en erop slaan. Mijn bord overleefde het helaas niet. Gauw gezorgd dat het bord wegkwam uit het Zwin want als godin kan ik natuurlijk geen rommel veroorzaken. Voorts kreeg ik bericht van een omgevallen bord 'gevaarlijk zwemmen', nabij het paviljoen, maar daar zijn geen getuigen van...

Mosselgod in de krant

2010-10-21T21:40:00.003+02:00

Het stuk dan Rene Hoonhorst schreef naar aanleiding van de Mosselgod in 't Halve Maentje staat online op de website van de PZC.